Asırlık Yaralar | Mustafa TURAY

Çatlaklarından
kan damlarken
dudaklarımızın

ben,
hâlâ acıyan
asırlık yaralarla
kırılgan…

Sen,
her darbeden sonra
hırçınlaşan
ama bir o kadar, insan…

Bizi kuşatan
tüm yaşanmışlıkları
tek tek
soyunduk.

Baktık, donduk, ak/tık.
Aynı düşlerle uyurken
sarmaş dolaştık…

Uyandık,
Sen, dikenli kalkanlarını giydin,
ben; asırlık yaralarımı.

Artık sarılamazdık,
anladık ki
biz; seraptık…

Mustafa TURAY

mturay4791@gmail.com

One thought to “Asırlık Yaralar | Mustafa TURAY”

  1. Sevgili mustafa. Şiirin az, öz ve güzel olmuş. Aslında anlaşamayan ve birbirine zarar veren iki insanın, hayalde dahi olsa mutlu oldukları o günü güzel anlatmışsın.
    Ayrıca “Sen, her darbeden sonra hırçınlaşan ama bir o kadar, insan…” kıtası çok hoşuma gitti. Sonuçta aldığımız darbelerle savaşırken başka bir şeye dönüşmüyoruz. Sadece katılaşıyoruz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir