Anasayfa » Yazar Arşivi: Azemali GÜLTEPE

Yazar Arşivi: Azemali GÜLTEPE

Dinle Beni Ey İnsanoğlu | Azemali GÜLTEPE

Dinlemek ile diner mi acılar? Sadece müzik dinlemekle mi mutlu olur insanlar? Halbuki insan insanı dinler İnsan doğayı dinler Felsefeyi, edebiyatı dinleyerek özümser Kimisi dolu kadehin çınlayışını dinler Kimisi rüzgarın esintisinde kendini bulur Aşık olan, sevdiği kadının sesi olur Dinlemeyi bilmeli insan Nerede olursa olsun Cudi’de kurşun seslerini kuş sesleri gibi Diyarbakır’da güneşin özgürlüğe susayışını Hozat’ta bir Munzur türküsünü Dinlemeli… ...

Devamını Oku »

ÖRGÜ | Azemali GÜLTEPE

Ah! Yok mu şu garip şey Sevmek denen iki ırak hece Öyle sıcak, Öyle içten, Öyle mayhoştur ki Ne ucu Ne bucağı görünür Ne de izi, soluğu Hep bir sonrası Hep bir ikilem Ve kıytırık ıstırapların soluduğu Zamansız yılışık Saat aralıkları Sonrası yitiklik Sonrası meçhul Öyle ki bir mahşer avlusu Yahut kara kuru cesetlikler Bunların hepsi Çarşıdaki hesaptan Hepsi yutulur ...

Devamını Oku »

DİLDAR | Azemali GÜLTEPE

Şu saatler benim Ufaldıkça ufalan hayallerim Darılarım Yamalı ceketler Eflatundan yazlıklar Dudaklarımın arasında yıllanmış izmaritim Hepsi kuşluk vaktinde Hepsi illegal legal Yahut Demlenilmeye bırakılmıştı acılar Kimse bilemedi Kimse bilmez Cebimde hiç yoktan üç beş bozuklukla Hayatın ortasında Kağıt kalemle bir başıma Durmadan kazınıp dururdun aklıma Ne yana baksam sen olurdu oralar Bahar gelirdi sonra oraya Mevsim değişirdi Zemheriye aydınlık çökerdi ...

Devamını Oku »

Mısayip | Azemali GÜLTEPE

Ey koca fani dünya! Sensin işte, cennet de cehennem de. Kimine haram Kimine helalsin. Doğmayan kıza kefen, uçmayan kuşa özgürlüksün. Kalemlerde tükenmeyen dert, tasa. Kâh ağlayıp kâh gülmüşsün, Güneşten sarhoş düşmüşsün Yeter artık yeter! Yetmedi mi onca çocuk cesedi ve keder? Ah Nazım! Nazım der de dinleyen olmaz. Yürekli insanlar doğmaz, Ağıtlar susmaz. Sığmaz üç fidan bir kefene. Bir kefendir ...

Devamını Oku »
Scroll UpScroll Up