Milyonların içinde karton kutuya hapsolmuş bir ayyaşım şimdilerde.
Tek derdim şarabımın bitişi, tek sermayem geride bıraktığın son bakışın.
Sahi bir gün biter mi?
Sahi bir gün gider mi?
Ey İstanbul’un kalabalığını kahkahalarına hapsetmiş kadın!
Ey sevincini ele, hüznünü bana yad etmiş kadın!
Ne dünyanın kahrı çekilir ne de sensizliğin ertesi.
Ne melun bir şeymiş sana olan açlık!
Sen sanıp koşmalarım, bütün bedeni kana bulayıp dönmelerim…
Sahi sen hiç geldin mi?
Belkilerle doldu hayallerim, keşkelerin hiç son bulmadığı cümlelerimde.
Ya varsın ya serap; ya çok sarhoşum ya da deli divane âşık.
Anlam veremediğim anlamsızlıklar yaşıyorum seni gördüm göreli.
Cümlelerin yersiz kaldığı, kalem kâğıdın yetersiz kaldığı sevgi ile doldurdum şaraptan sulanmış içimi.
Bu son satır olsun benden olanlara.
Bunca bilinmezliğin içinde biliyorum ki sen hiç gelmedin ellerin ellerimdeyken bile ama ben son yudumuna kadar bekledim seni.
Neyse şarabım bitiyor, her an seni unutabilirim.
Affet…

Tunahan ÇETİN

tunactn0@gmail.com

Tunahan ÇETİN

Tunahan Çetin, 8 Ekim 1993 yılında Ağrı Patnos'ta dünyaya geldi. İnatçı oluşu ve kararlarını kendi başına vermesi ile toplumdan çokça dışlansa da kendi fikirlerinden asla vazgeçmedi. Şiir yazmayı seven, kitaplara aşık ve duygusal bir yapısı vardır. Üniversiteye açıktan devam ediyor ve şiir yazmayı sadece hobi olarak görmeyip bunu daha ileriye taşımak istiyor.
Tunahan ÇETİN

Latest posts by Tunahan ÇETİN (see all)

1 thought on “AYYAŞ | Tunahan ÇETİN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll Up