BAŞKASINA SÖYLENMİŞ | Ayşe TÜRK

Bir tek sen görebilirsin beni,
Acımın derinlik açısını.

Bir sana açmışsam kuyumun sesini,
Dinlediğin acıların kişisel çığlığı,
Benim kalabalığa kahrımdır,
Bir sen omzumu diri tutarsın,
Boynumun sevecenliğini
Ve ılık nemini.

Bir “sen” sınırı getirdim,
Vücudum ve ruhum “sen” sınırında.
Düzeni saçlarının esintisine bıraktım,
Gözlerinin fevri dönüşlerine…

Bir sokak esintisi ve hareketi boyunca,
“Sen” sınırını getirdiğim ruhumla gezdim;
Dizlerinin uçsuz, bucaksız uzantısına
Varmak yolunda.

Birçok mekânın masalarından kaçmış ve kaçınmış kollarının ayarsız hareketinde seni sınır bildim.

Öyle ise bildiğimi öğren.

Bir “sen” tutuyorsun ayaklarımı,
Bir “sen” yolumu.

Düşüp durmuşuz seninle,
Uyuyup kalmışız seninle,
Uyanıp uyanıp kalmışız öyle
Yine seninle.

Kollarının ayarsız hareketinden
Sınır bildiğim, bellettiğim,
Bir sen belimi dik tutarsın,
Bir sen kollarımı
Ve bağrımı.

Ayşe TÜRK

ayse_trk_21@hotmail.com

2 thoughts to “BAŞKASINA SÖYLENMİŞ | Ayşe TÜRK”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir