belki de | Hakan CAN

göğsüme bir kuş oturdu ama
alaca bir öküz sanki böyle
nasıl ağır anlatamam.
sarıya boyalı duvarım
incecik uzadı boynuma,
ilmek ilmek dolandı ruhuma.

karanlık göğü izlemek bile
ürkütüyor bu gece.
o da birazdan çökecek sanki üzerime.
usta birer diktatör oldu tüm nesneler,
elimi kolumu bağladılar.
susadım ve bardağıma da el koydular.

soluk lambamın ışığında
aynaya bakıyorum,
kirli bir surat beliriyor.
eğilip su tutuyorum,
iyice ovalıyorum
fakat öyle kolay arınmıyor.

mütevazı bir keder dolandı ayak bileklerime.
pranga bile hikaye…
mesele zaten zihnimde.
bir deniz olmalıyım belki de.
ağlara kucak açmalıyım.
kurtuluş değilse de
bir kaçış olabilir.
kendimden kaçmalıyım,
çare bundadır belki de.

Hakan CAN

canmaj7@gmail.com

16 thoughts to “belki de | Hakan CAN”

  1. Yazdigin siir gercekten anlamli ve tek kelimeyle mukemmel tabiki anlaya, ben sahsen pandora kutusuna benzettim umutlarin ve mutluluklarin icinde bir yer de sakli olduğuna inaniyosun. Oyle sifreli kelimeler kullanıyorsun ki insanin ruhuna bir isik misali sızıyor tebrik ederim yuregindeki isigi hic kaybetme…

    1. Evvela yorumlarınıza teşekkür ederim. İçimizdeki ışığı kaybetmemeyi dilerim. Sevgiler…

  2. Hakan bey şiiriniz yaşanmışlıkları güzel bir şekilde özetliyor. Ellerinize, düşüncelerine sağlık. Sanatı sanat için yapan insanların gün yüzüne çıkması dileğimle iyi günler…

  3. Müzik evrensel de şiir evrensel değil mi? Bence dünyanın neresinde olursa olsun kendi dilinde bu şiiri okuyan herkes aynı şeyleri hisseder . Bunu başarabilmek de hiç öyle kolay değil. Elinize kalbinize sağlık Hakan . Devamı gelsin..

    1. Müthiş bir örnekleme yapmışsınız, çok mutlu oldum. Ben de devamını diliyorum.

  4. Sen bu işi biliyosun ya helal sana işte böyle devam hakan yolun açık ilhamın çok olsun başarılar.

  5. Şiiri okuduğumda ilk ilgimi çeken şey soyuntlama tekniği ve meteforlarınız oldu. İlk buluşmamızda bir şiir tahlili daha yapmamız gerekecek galiba. Saygılar üstad…

    1. İdeolojiler bitti bir tek sanat kaldı geriye. Edebi günlerde buluşalım güzel insan!

  6. İç daralmamdan kaçıp sığındığım akşam balkon seasnlarını anımsattı bana. Evrenselliği gerçekten böyle, sanat, edebiyat..insanlar yalnız hissetmesin diye de var. Bak dedim, aynı şeyleri o da hissediyor. Evin akvaryumunda bir çocuk mutlu olsun diye sırf, el kadar fanusa sıkışmış yunuslar gibiyiz.

    1. Yalnızlık paylaşılmaz,yalnızlık şart… Şu koca devri alemin yalnızca mutlu olalım diye dönmediği kesin. Ne kadar şenliği kovalasakta gece çöküp inimize kapandığımızda biz kalırız, bir de hüzün. Şu lanet dünyada aynı gece yarısı balkona çıkıp aynı anda iç çeken bir çok insanız. Evin akvaryumunda sırf bir çocuk mutlu olabilsin diye yunus olabildiğimiz günlerde buluşalım!..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir