Gökyüzüne bakacağım daima,
Ama ben güneşe ve bulutlara yabancıyım,
Bütün beton yığılmış göz bebeklerimin üzerine,
Işıklar gemi yüzdürüyor göz bebeklerimde,
Yalın ayaklarıma batıyor şehrin gürültüsü,
Kimseyi tanımıyorum tekil kişiliğimde,
Pervanelerim hücum ediyor düşüncenin hükmüne,
Dev kazanında tutunamayan pas gibi,
Nil kenarında bir yetim yürüyor hissediyorum içimde,
Benim eleğim yok sahte ile gerçeği ayırt eden,
Kalabalığa hizmet etmeye çalışsan telaşlı bir hizmetkâr gibi,
Bilmiyorum hangi düşünceme hizmet etsem,
Ama bilirim kulak vermez düşünce kimsem,
Kimsenin uğramadığı köhnemiş bir rıhtımım ben,
Yıldırımlar bile hayâ ediyor buraya saldırmaya,
Ben duvarlarımla iki sade kahve söyleyip bir dost hatırı gibi,
Uzun yoldan gelen can dostum gibi muhabbet ediyorum,
O ise askıya giydirmekte eskimiş fikirleri,
Tuzaklanmış bir güven halkasında yuvarlanıyorum,
Kulaklar arası seyahat eden çıkarsanmış gerçekliklere,
Beton duvarların fis-kos etmelerine aldırış ediyorum,
Maksat tekil yalnızlığımı uğrak bir mesire alanı gibi şenlendirmek,
Kendimi askı gibi çivilenerek, kollarıma ne idiği belirsiz düşüncelerin
Yollarına bıraktım beton duvarlara
Ben grilerin zehirliği soğuğunu seviyorum,
Sakince etrafımın muhabbetin canıyla çevrilmesini,
Rüzgârların sırtıma hafifçe dokunarak cesaretlendirmesiyle atılacak
Hiç de tasvip etmediğim yollardan da ister istemez geçerek
Alacakaranlıkta başka gökyüzünün tarihine yazılmak,
Kararmış, ihtiyarlamış katı fikirlerimi dost muhabbetinin kireciyle beyazlatmak istiyorum,
Henüz atılmamış naraları etrafımı çevreleyen fırtınaya atmak,
Sahibine hiç hırlamamış bir köpeğin
Kravatını çeken sahibine saldırmak,
Eh biraz da bataklıktan kurtardığım ayakkabılarımla
Ne kadar yol varsa adımlayarak bulutlara değince yumuşamak,
Şehrimin üstüne benim gibi betonlardan, kaçabilen iki üç parça yeşilliği sulamak istiyorum,
Fakat infazına âşık, beton duvarlar ile yatıp kalkan,
Hiçbir şiire konu olmadan, aradaki virgül görevi ile tanımlanmış
Cümlenin bütününden kopmadan uzun şiirler örmeyi sağlayan
Durduğum alanda “dur!” dediğim fenalıklarla gündeme gelmek istiyorum.
Evet, zor, biliyorum, fırtına geliyorken çiçeklere odaklanmak.
Ama ben zaten o çiçekleri koruyan beton duvarım, bilin istiyorum.

Talha Yakup ATLI

yakupatli2421@gmail.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll Up