GÖÇ’ÜK

Bu toprakların en büyük yarasıdır gidenler. Ümidini, aşkını, dilini bırakıp gidenler… Yaşamak için, yaşatmak için gidenler; çalışmak için, sevmek için gidenler… Peki nereye gidiyor bu gidenler? Anasının aynalı beşikte salladığı, Sarıkız’ın sütüyle büyüyen, Neşet Ertaş’ın: “Cahildim, dünyanın rengine kandım.” dizeleriyle dertlenen, aşkı için dağları delen veyahut çöllerde avare gezen, zeytinine “Evladım” diyen, yeni doğan buzağıları sırtında taşıyan Emine’si, Ömer’i, Leyla’sı, Ahmet’i, Mehmet’i nereye gider?

Cevabı iç yaralayan bir şekilde nettir: umuda! Zira umudu bitenin her şeyi biter. Arkeoloğun değmiyorsa taşa toprağa eli, gazeteci eline alamıyorsa kamerayı ve kalemi, çalamıyorsa sanatçı gönlümüzün bam telini… Umut da biter, sevgi de. Ve giderler kardeşim! Giderler NASA’da tutarlar uzay nöbetini, Berlin’de yaparlar kimya deneyini. Oslo’da yetiştirirler patatesi, Çin’de üretirler telefonu ve tableti.

http://bonne-annonce.fr/trade_ad/vitrier-94/ Sev kardeşim! Aziz’i sev. TÜBİTAK’ın önemsemediği İlayda’yı sev. Başka milletin formasını giyen Özil’i sev. Başka başka milletlere sağlık aşılayan Öz’ü sev. Başka topraklarda ölen Şair Nazım’ı sev. Ahmet’i sev.  Ve Ferzan’ı, Selman’ı… Başka çocuklara uzayı öğreten Selçuk’u sev.  Kalemini oynatamayan Can’ı sev. Umudu sev be kardeşim! Onu başkalarına asla terk etme.

Cheap Valium Online India Kucakla kardeşim her kesimi. Çalgıcısını, memurunu, işçisini, dilencisini… Tut elinden onların. Umut ol, aş ol, ekmek ol… Bilim ol, iş ol, güneş ol, diş ol… Tut elinden! Öyle bir tut ki, Alman’ı, İngiliz’i, Fransız’ı; öyle sev ki Acem’i, Arap’ı, Macar’ı kıskansın umudumuzu.

http://elmoncasteller.cat/un-altre-recital-al-catllar/11-12/ Sipan GÜLER

sipangulerr@gmail.com

 

2 thoughts to “GÖÇ’ÜK”