Grinko yaktı sigarasını
Geçti piyanosunun başına
Kapattı gözlerini, burnunda kavun kokusu
-Geçmişi bir türlü rahat bırakmıyor

Piyanonun arkasında bir kadın belirdi ansızın
Bir başına valse koyuldu
Grinko tanıdı onu
-Burnunun ucunda yıllanmayan kavun kokusu

Grinko onu burada istemedi
Sertleşti melodileri, geçmek bilmez kavun kokusu
Parmakları hızlıca her bir tuşa değdi
-Kirpikleri titredi, onu yeniden göremezdi

Olup biteni nasıl unutur Grinko?

Grinko’nun nice duygusundan sorumlu kadın
Gelişinden bu yana kavun kokusu
Eskimeden, her gün yenileyerek ruhunu
Baharı getirdi notalarına

Çiçekler ile süsledi Grinko piyanosunu
Güneşi, dinmeyen gökyüzünü çağırdı
Kavun kokusu ile donattı ruhunda her bir köşeyi
Çiçekler asla solmayacak, koku hep saklı kalacaktı

Vals melodileri yükselirken kırmızı ve mor, olanlara şahitti
Grinko gözleri kapalı, kadına yanaştı
Kadının yanaklarında dinmeyen kavun kokusu
Notaların duygusuzca sıralanışını yalnızca kadın gördü

Kadın son valse kalmadan ayrıldı
Yalnız, karanlık bir sonbahar aldı yerini
Grinko müziği susturdu ve yere yatıp ağladı
Acımasızca uzaklaştı kavun kokusu, lakin birazı hep burnunda kaldı

Bengisu ÖZKES

bengisu.ozkes@hotmail.com

2 thoughts on “Grinko’nun Başından Geçenler | Bengisu ÖZKES

  1. Bir Grinko ezgisiyle beraber muhteşem bir şiirdi. Kaleminize sağlık🌹

  2. Şiir anlayışıma o kadar yakın bir lisanda dökülüvermiş ki bayıldığımı ifade edebilirim kaleminize. 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll Up