HOŞÇA KAL | Tunahan ÇETİN

Bir kaçak çay manzarasında rastladım hayal dolu gözlerine.
Ne o gülmeye doyabiliyordu ne de ben içimi eriten gülüşüne âşık olmaya engel oluyordum.
O muydu
Beni kendine bağlayan, yoksa ben miydim
Benliğimi ona adamak için bahanelere sığınan?
Bir gündüzümüz vardı kahkahalara boğulduğumuz, bir de gecem vardı bütün hüzünlerin gözyaşına boğulduğu.
Hoş geldin ömrüme…
Hoş geldin gülüşe aç dudaklarıma milyonlarca gülüş bağışlayan kadın.

Şimdi ayrılık zamanı.
Kısa bir vakit, ömürlük sürecek bir sevgi…
Her ayrılış bir varoluş mu?
Yoksa tamamıyla benliğinde kayboluş mu?
Ben kayboldum…
Ne eskiler hatırlar beni ne de yeniler bilir.
Kendi içimde bir dünya oldum, sonsuzluğa binlerce kapısı olan.
Bedenim genç, ruhum binlerce yaş büyük bedenime.
Ölmek isterdim, bedenimi toprağa; ruhumu sonsuzluğa bağışlamak…
Umutlarımı ipe bağlayıp asmak mı,
Duygularımı toprağa gömmek mi
Yoksa düşüncelerimin bileklerini kesmek mi
Öldürürdü beni.
Çok imkânsızlıklar denedim.
Ne beni öldüren ne de seni geri getiren.
Yokluğunda daha iyi anladım nefesinin serinliğini, sözlerinin verdiği o fırtınalar içindeki huzuru.

Şimdi caminin yukarısında dar ve karanlık sokaktayım.
Seni hep heyecanla beklediğim, saniyeleri bile saydığım yerdeyim.
Kışın bütün soğuğunu içine hapsetmiş kaldırımdayım.
Elimde bir parça kâğıt, gözlerimde sonsuzluk, dilimde üç beş kelime.
Şimdi ne yapmalı, bir rüya deyip uyanmaya mı çalışmalı?
Yoksa ruhumu sonsuzluğa gönderip bedeni terk mi etmeli?
Bildiğin bütün intihar yöntemlerini denemek faydasız, bir ölü kaç defa ölebilir ki?
Gel otur başucuma, parmakların saçlarıma dolansın.
Ben susayım sen anla, sen konuş ben susayım.
Ama nafile…

Şimdi gülüyorsundur, kim bilir belki de kahkahalar atıyorsun
Ben burada sen ile ilgili bütün kelimelerin üzerine şiirler yazarken…
Biliyor musun?
Artık ne rüya ne de kâbus görüyorum.
Aslında gerçek ile hayali ayırt edemiyorum.
Sen gittin ya, pek de umursamıyorum.
Şimdilerde kendime yeni bir arkadaş buldum
Kendisi ben, içi sen olan.
Sen gittin, sadece ben kaldım.
Sadece ben…
İçimin en derininde bir dünya kurmuşum
Başı sen, sonu sen olan.
Şimdi ben o dünyaya dönüyorum
Sen gelsen de gelmesen de…

Tuna Han ÇETİN

tunactn0@gmail.com

One thought to “HOŞÇA KAL | Tunahan ÇETİN”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir