Kırmızı Oje | Zeynep AVAN

Yarısı yenmiş tırnaklarındaki kırmızı ojelere baktı. Ne zamandır duruyordu tırnaklarında kan kırmızısı ojeler? Bu, içindeki bir şeyi uyandırdı, sonra aylardır yapmadığı şeyi yapıp aynanın karşısına geçti. Uzun, bakımsız saçları iki yandan omuzlarına dökülmüş, güzel kahverengi gözleri çukura kaçmış, dudaklarının rengi solmuş ve çatlamış, bakışları donuk, kısacası kendine hiç benzemeyen bir kadın gördü aynada. “Bu ben miyim?” dedi fısıltıyla. Aynaya dokundu, kırmızı ojeleri aynadaki aksinde dans etti adeta. Ne zamandır kendine bakmıyordu? Bu bakımsız, ruhsuz ve mutsuz kadın gerçekten kendisi olamazdı. Kafası karışmış şekilde aynanın karşısında dikilirken telefonu çaldı. Arayan annesiydi. Önce açmak istemedi ama cevap vermese meraklanacak diye düşünerek açtı.
“Efendim anne?”
“Kızım nasılsın bugün, iyi misin?”
“Şey… Anne, ben kırmızı ojeyi ne zaman sürmüştüm?”
“Kırmızı oje mi?”
“Evet, tırnağımda bilmem kaç günlük kırmızı oje var, sen biliyor musun ne zaman sürdüm?”
“Kızım sen hatırlamıyor musun?”
“Neyi anne?”
“Nerede olduğunu biliyor musun?”diye adeta fısıldadı.
“Evde… Dur bir dakika, ben evde değilim. Burası… Burası neresi anne?”
“Sakin ol kızım.”

O esnada odaya iki hemşire girdi. Telefonla konuştuğunu ya da aynanın karşısında çaresizce dikildiğini bilmezmiş gibi ona nasıl olduğunu sordular. Neredeydi? Burası da neresiydi?
“Kızım… Kızım!”
Annesi telefonda sesleniyordu ama kırmızı ojeler dikkatini çok dağıtıyordu. Bir kere takılmıştı gözü. Hemşirelerden birinin yakasından sıkı sıkı tuttu.
“Bu ojeleri ne zaman sürdüm ben!”diye bağırdı.
Diğer hemşire hemen içeri koşturdu, muhtemelen sakinleştirici bir iğne alacaktı.
“Sakin olun, elinizde oje yok. Bunlar bilinç dışınızın yansıması sadece.”
“Görmüyor musun elimdeki ojeleri! Görmüyor musun? Neredeyim ben nerede?”
“Kızım iyi misin, kızım?!”
“Annem sesleniyor bana, telefonumu ne yaptınız?”
Hemşire genç kadını zapt etmekte zorlanıyordu.
“Sakin ol telefon yok burada, elinde oje de yok bunlar bilinç dışının sanrıları sadece.”
“Hayır, yalan söylüyorsun! Bu ojeleri silmeyeyim, çirkin olayım diye yapıyorsun!”
O esnada gelen diğer hemşire elindeki sakinleştirici iğneyi zor da olsa yapmayı başardı ve genç kadın “kırmızı oje” diye mırıldanarak hemşirenin kollarına doğru yavaşça düştü. Diğer hemşire derin bir oh çekti.
“Her gün aynı sanrı, sanırım oje diye ısrar ettiği şey kan.”
“İnsanın delirip annesini öldürmesi ne acı bir şey…”
“Zavallı kadın…”

Zeynep AVAN

excantre@gmail.com

Zeynep AVAN

Zeynep Avan 23.09.1995 tarihinde İstanbul Bahçelievler'de dünyaya gelmiştir. Kadir Has Üniversitesi İşletme Bölümü mezunu olan Zeynep'in en büyük hayali, herkesin okumak için can attığı bir yazar olabilmektir. Çakır ve Bakır adında iki kedisi vardır ve hayvanları çok sevmektedir. Yorulmak nedir bilmeyen ve gezmeyi çok seven Zeynep, her boş zamanını gezerek değerlendirmekte ve gördüğü her yeni yerle kendisini daha da geliştirdiğine inanmaktadır. Kitapları, hayatta en değer verdiği eşyalarındandır ve kitap okumayı, yazı yazmayı çok sevmektedir. Sosyal bir insan olan Zeynep için Leyli Sanat en başından beri hem yeni arkadaşlar edindiği bir aile hem de yazılarının okurlara ulaşması için mütevazı ve kollektif bir platform olmuştur.
Zeynep AVAN

Latest posts by Zeynep AVAN (see all)

Yorumlar

  1. Merhaba Zeynep. Yazın güzel olmuş. Yazıyı düşünmeden bir anda okudum. Sakin bir şekilde ilerlerken bir anda acı gerçeği öğrenince üzülmekle şaşırmak arasında kaldım. Beni etkisi altına alan yazılardan birisi diyebilirim. Kalemine sağlık.😊

    1. Çok teşekkür ederim, amacım şaşırtmaktı amacıma ulaşabilmişim ne mutlu bana 🙂

  2. Sevgili Zeynep gerçekten güzel düşünülmüş bir kurgu idi. Ben herhalde bir kadının bakımından ötürü öz eleştiri türünde yazı beklerken konusu ters köşe yaptı beni.
    Cok hoş bir giriş ile yazıya başlanmış devamında kurgusu da güzel gidiyor idi lakin yetersiz olduğunu söyleyebilirim.
    Bu konu başlığında daha iyi bir şekilde sürdürülüp vurucu bir şekilde bitirebilirdin.
    Dediğim gibi gayet hoş ve iyiydi. Kalemine sağlık 🌱

  3. Güzel kurgulamışsın Zeynep, çok beğendim. Fakat biraz daha öyküleme aradı gözlerim, biraz daha uzunca…

  4. Zeynep gözlerim açık kaldı en sonda şaşırtıcı bir etki bıraktın bende etkileyici yazına sağlık. Tebrikler 🌼

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir