MASİNO | Dolunay Kadir YÖRDEN

Masino!
Duyuyor musun beni?
Gaz lambasının isinde arıyorum seni.
Yirmiye otuz bir pencere, camı yok.
Çocuklar kâğıttan uçurtma uçurmuyorlar.
Soğuk namlu, uykusuz bir gece…
Nefesinin dumanıyla haberleşiyorduk.
Duvarda adın yazıyor mu hala?
Yazan arkadaşın yatıyor mu kanında?
Bunların cevabını istiyorum Masino!

Kediye tasma yapılmış çakmak
Sevilsin diye değil, vurulsun diye.
Ay ışığı dost, rüzgâr düşman,
Taşlarla doldurulmuş pet şişe…
Mazot çalıyorduk geceleri,
İnsan öldürmüyorduk,
Sadece ısınmak için…
Erkete arkadaş ölmüş azizim!
Onu gülerken en son sen mi gördün Masino?

Sokaklarımız namahremdi,
Perde çekerdik halayımızı görmesinler diye.
Motifleri barut izi,
Gölgen yansıyor mu güneşe?
Bu kızıllık kimin gidişi?
Çay içiyorduk bir gece,
Şarap niyetine…
Sazın sustu bir anda,
“Hiç sevdiğin oldu mu?” dedin,
Sevgilin değil ama!
“Ulaşamadığın, dokunamadığın, pişmanlığın?”
Hala susuyor musun Masino?

Bu mektubu daha önce yazmıştım.
Ayakkabılarımla telde asılı kaldı.
Şiirler hangi yüreğin kanını kurutur?
Sınırlar yaramıza takıldı.
Gözlerinle yıkıyor musun onları?
Gün gelecek dediğin gün,
Gelmedi mi Masino?

Sen şehirde yaşamazsın,
Her geçişinde öter X-Ray cihazları.
Çıplaklığının ötesinde şarapnel parçaları,
Kalbin de demirden mi?
Sıcak yaz günü hediye ettiğin atkı
Eritmez mi demiri?
Susma söylesene Masino?

Yürüyorum, durmadan yürüyorum…
Sigara kaçakçılarının
Ölüm yürüyüşünde
Bir kadının parmağı kesilmiş,
Efkârdan sigara içiyor diye.
Ona senden bahsettim.
Bana sarılışını görmeni isterdim.
“Sigara var mı?” dedi,
Beraber içtik.
Seni tüketemedik Masino.

“Nerelisin?” diye sorana
Ayağını rap rap yere vurarak
Cevap verirdin.
Bastığın yerde ayak izin.
Kimliksiz çok güzeldin.
Beraber yakmıştık kimlikleri
Köy çocuklarının önünde,
Üstünden atlamışlardı…
İsimlerini hatırlamıyorum,
O ateşin dumanı
Köz oldu mu Masino?

Geceleri ayakkabımla yatmıyorum artık.
Yağmur suyuyla yapılan makarna yemiyorum.
Ay yükselmiyor gecede
Ve sıradan gelmiyor ölüm…
Koynumda genç bir kızın hatıra yazması yok,
Beyaz verdim beyaz gelsin dediği.
Oysa kırmızıyı ne kadar çok severdi.
Bana yakıştıramamış demek ki.
Masino, veda değil benimki,
Mektup yarım kaldı…
İyisin değil mi?
Cevap bekliyorum Masino?
İyisin değil mi?

Dolunay Kadir YÖRDEN

dky3477@gmail.com

Dolunay Kadir YÖRDEN

Dolunay Kadir Yörden 02.05.1985 tarihinde dünyaya gelmiştir. Anne karnındaki hayatını sonlandırıp karanlık olan dünyaya doğduğunu dile getiren Yörden, düşünce yazıları ile Leyli Sanat’ta yer almaktadır. Kendisini “Gerisi benim içinde muamma. El yordamıyla, sorgulayarak, bazen en küçük ışığı güneş sanarak yolumu bulmaya çalışıyorum. Gerisi sadece arşiv.” cümleleri ile ifade eder.
Dolunay Kadir YÖRDEN

Yorumlar

  1. İnternet bilgileri ile siirin başlığıyla ilgili bir arastirma yaptım. Bu konuda eristigim tek bilgi bir şarkı sözü diye geciyor.
    Şiir bana göre bir temanın etrafında bir sürü örneklemelerle yerinde bağlamların vücut bulmuş hali ile yazılmış.
    Genel itibariyle uzun bir şiir olsa da sıkmadan okutturdu kendini.
    Eleştireceğim tek nokta ise bir önceki kıtanın sonraki kitalarla olan bağlantısında kopuklukları meydana getirmesi. Daha önceki okuduğum siirlerinde de mevcut bu. Bunun dışında genel itibariyle begendim kategorisine koyacağım bir şiir oldu. Tebrik ederim.

  2. Şiiri çok beğendim bana göre Masino’ya hafif bir isyan var. Sanki Masino yazarımızı bırakıp gitmiş de onsuz olanları ya da onunla yaşadıklarını ona anlatır,hafif isyan eder gibi bir tavır var. Daha sık şiir yazmalısın. Kalemine sağlık 👏

  3. Genel olarak tarzini seviyorum. Betimlemeler olsun, yazim tarzin olsun gayet etkileyici. Tebrik ederim.

  4. 🌼💜🤟 ve bir şiir daha yürek sularından dökülüp başka kulaklara başka yüreklere dokundu. Tebrikler 👏

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir