Mısayip | Azemali GÜLTEPE

Ey koca fani dünya!
Sensin işte,
cennet de cehennem de.
Kimine haram
Kimine helalsin.
Doğmayan kıza kefen,
uçmayan kuşa
özgürlüksün.
Kalemlerde tükenmeyen dert, tasa.
Kâh ağlayıp kâh gülmüşsün,
Güneşten sarhoş düşmüşsün
Yeter artık yeter!
Yetmedi mi onca çocuk cesedi ve keder?
Ah Nazım! Nazım der de
dinleyen olmaz.
Yürekli insanlar doğmaz,
Ağıtlar susmaz.
Sığmaz üç fidan bir kefene.
Bir kefendir ki dünya,
dilini bilene…

Azemali GÜLTEPE

aligultepe@icloud.com

6 thoughts to “Mısayip | Azemali GÜLTEPE”

  1. Dile getirilmek istenen konunun, bu şiirde vermek adına; çok hoş olmuş ama yetersiz olduğunu görebilmekteyim. Yetersiz kavramını edebi dilinle alakli olmadığını şiirin içeriğiyle alakalı olduğunu da belirtmek isterim.
    Tek nefeste okunan ve gayet hoş olmuş şiirinin biraz daha açıklayıcı veya uzun olabilirdi. Her şeyden ötürü de duyarlılığın adına tebrik ediyorum. Şiir ve edebiyat hayatında başarılar diliyorum.

    1. Kısa ve derin oluşu şiirini daha vurucu kılmış. Çok beğendim. Kalemin keskin olsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir