on üç yaş | Tunahan ÇETİN

on üç yaş

“Çocuklar öldürülmesin, şeker de yiyebilsinler.”

Nazım HİKMET

Salıncaklara koşuyorum, elimde papatyalar.
Ne arkamda ölümün korkusu ne de açlık endişesi.
Bitkin bedenim yenik düştü, minik parmaklarım kırılgan.
Hem annemin sütsüz memesinden de tutamıyorum ki…
Ben Afrikalı Yunwa, şimdi cennet ışıklarına koşuyorum.

Yediğim önümde, çamura bulanmış ağaç yaprakları.
Yemediğim hayalimde, çöpe attığınız bir parça ekmek!
Silah sesleri annemin susmuş ninnilerine karışmış.
Gece ile gündüz farksız, her yerde oyuncaksız ve ölüme sevinen benler.
Ben Yemen’de açlıktan ölen Hudeyda.

Mavi boyalı, küçük evimizin yeşil bahçesi.
Sahi, nerde benim salıncağım?
Bu çadırlar neden bu kadar soğuk?
Babamın kollarını, bacaklarını kim aldı?
Ablamın örgülü, siyah saçlarına toprak karışmış.
Allah’ a az teşekkür ettiğimiz için bize ceza vermiş!
Ben savaştan kaçan Suriyeli Béwar.

Koca koca amcalar anneme taşlar atıyordu.
Babam suskun ve çaresiz.
Annemin yüzünde acı tebessüm, dilinde ‘’Ben suçsuzum!’’ haykırışları.
“Kızım, kızımmm, kız…”
Son cümlesiydi, başı göğsüne düşerken.
Şimdi on üçünde darağacında ben, anneme kavuşma sevinciyle.
Ben İran’da tecavüze uğrayıp idam edilen Tekoşin.

Bu bayram çok şeker toplamalıyım, herkesten daha çok.
Mavi boncuk gözlerimde son bayram sevinci.
Evden uzağım, son bir şeker yesem kimse görmez.
Çok uzaklaştım, on sekiz gün geçti, acıktım da.
Hem annem hiç özlemedi mi beni?
Son bir şeker daha yesem ve uyusam kimse görmez beni.
Ben kaçırılıp bir yere kapatılan ve açlıktan ölen Türkiyeli Leyla.

“İnsanları insanlardan korumak için, insanlar insanları eğitiyor.”

Tunahan ÇETİN

tunactn0@gmail.com

                                                        

Tunahan ÇETİN

Tunahan Çetin, 8 Ekim 1993 yılında Ağrı Patnos'ta dünyaya geldi. İnatçı oluşu ve kararlarını kendi başına vermesi ile toplumdan çokça dışlansa da kendi fikirlerinden asla vazgeçmedi. Şiir yazmayı seven, kitaplara aşık ve duygusal bir yapısı vardır. Üniversiteye açıktan devam ediyor ve şiir yazmayı sadece hobi olarak görmeyip bunu daha ileriye taşımak istiyor.
Tunahan ÇETİN

Latest posts by Tunahan ÇETİN (see all)

Yorumlar

  1. Dünyanın hangi coğrafyasında olursa olsun çocuklar için acının ve ölümün dili aynıdır. Biz büyüklerin çocuklardan öğreneceği çok şey varken biz onlara acıyı ve ölümü öğretiyoruz. Küçücük bedenlere gelen ölüm utanmaz mı ki? Keşke birini ötekinden ayıran, hırsızlık eden, tecavüz eden, savaşı başlatan tüm insanlar ölse dünyanın bütün çocukları yaşasa! Yüreğine sağlık Tunahan…

  2. Bu farkındalığın icin teşekkür ederim ve sondaki dilegine can-ı gönülden amin diyorum. Bir farkindalik yaratmak bir hayat kurtarmaktır… Begenmene cok sevindim ve teşekkür ederim.

  3. Kan kokan coğrafyalar ve ölümleri reva görülen fakir,gariban halklar.
    Şiirin her bir satırı canımı acıttı.
    Her bir satırında çocuk var. Ölümü onlara kutsayan rejimler ve var. Kana susamış rejimlerin çocuklar üzerinde yürüttüğü bu politikaların insanlık nezdinde hiçbir zaman varlığı bile tartışılamayacak. İgrenilecek,lanetlenilecek ve tukurulecek..
    Çok hoş olmuş yazın keşke dilediklerim haliyle de olsaydı. Emeğine sağlık Tunahancım

  4. Yazıyı begenmene cok sevindim. Keske diyorum keske herkes bir olsa çocuklarin tek derdi kaybolan oyuncaklarini bulmak olsa… Ne olursa olsun çoğalarak gelicez ve cennet kokulu cocuklar hep gülecek…

  5. Şiirin çocukluğun bir başka boyutunu ele almış. Var olan çocuklar hep yaşasın sevinci yanında ki gerçeklik. Sadece bu şiiri iyi kılmıyor kalemindeki vurgulu bilgiler de iyi kılıyor. Duygularına sağlık. Son olarak yazı çocuğu büyütür çocukluk başlı başına bir heyecan veya durağanlık katar sanata. Ancak eylem de gerçek hayatın dinamiğinde yazın daki anlam yerini bulsa nazım ve diğerlerinin de sıklıkla vurguladığı gibi yaşasa yaşatılsa keşke ah keşke. İyilestirmeyi herkese anlatsak. Ve anlattıklarımız dinleyerek uygulama. Yazın beni iki uca götürdü bir uçta ip atlayan çocuklar diğer ipi boynunda taşıyan çocuklar. Velhasıl ne çok üzülüyoruz yaşayamadığımız çocuklara. Tercüman olan yazına yanıt olmaya çalıştım diliorum karmaşık yazmamışımdir.

  6. Şiirin çocukluğun bir başka boyutunu ele almış. Var olan çocuklar hep yaşasın sevinci yanında ki gerçeklik. Sadece bu şiiri iyi kılmıyor kalemindeki vurgulu bilgiler de iyi kılıyor. Duygularına sağlık. Son olarak yazı çocuğu büyütür çocukluk başlı başına bir heyecan veya durağanlık katar sanata. Ancak eylem de ,gerçek hayatın dinamiğinde yazın daki anlam yerini bulsa,Nazım ve diğerlerinin de sıklıkla vurguladığı gibi yaşasa yaşatılsa keşke ah keşke. İyilestirmeyi herkese anlatsak. Ve anlattıklarımız dinleyerek uygulasa. Yazın beni iki uca götürdü bir uçta ip atlayan çocuklar diğer uçta ipi boynunda taşıyan çocuklar. Velhasıl ne çok üzülüyoruz yaşatamadığımız çocuklara. Tercüman olan yazına yanıt olmaya çalıştım diliorum karmaşık yazmamışımdir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir