Pencere Önü Fidanlık | Ayşe TÜRK

 

Eskiden çiçek büyütürdü penceren.
Şimdilerde pencereyi açmayı unutmuş bir duygudasın,
Oda içinde bin bir gizil bahçe kavgasında.
Sokak Dili’m, haftalar ay oldu,
Ayları yıl etmeden, sende bir çocuğu süslemeye geldim.
Çıkar, neyin var neyin yok hepsini çocuğa giydirmeye geldim.
Pencereni aç.
Elleriyle ektiği fidanın soluğunu duyman lazım.
Sana göstereceği bu fidanlık
Senin vereceğin sudan ve güneşten niyetli.
Bu niyeti al, masana koy.
Üzerine nar suyu dökersen
İncir suyu seni izleyecek.
Bir yerde inciri öpecek,
Bir yerde nar tanelerini ki
Çiçeklerini kurutmuş bir rahimden gelmiş o,
Öpecek sürprizle olgunlaşan tanelerini.
Uzun yol bitirdim; iki saat, üç saat…
Geldim sağ tarafından sol tarafının ucuna kadar
Bir yürüyüşlük yorgunluğum var.
Şimdi bir çocuk bekler,
Çıplak kendini görmüş ve saklamaya meraklı.
Bir biçim sokak değiştiren adımlarımı ona benzetmenin mümkünatı yok.
Orada kendi odalarını boyamaya çalışan bir çocuk,
Burada fidanlığını göstermek isteyen heyecanlı.
İzlerim gözlerimin duvardan anladığı korku ile.
Görmüştün sen de.
Ekmek ağzında yarı doygun bir çocuk, su ağzında susamış
Bir çocuk bekledi duvarlarda
Şimdi bu çocuk, pencerende.
Odadan çık.
Bak gör, sana fidanlık kökünden yaşam akı olan sesler verecek.
Leyli bir yerde bahçe kurmuş, çocuk oraya seninle yürüyecek.
Takip et rüzgârını.
Pencerenden önce, açıp havayı solumazdan önce
Bu bahçeye inan.
Bu fidanlık pencerenin dibinde
Kökündeki yaşamı çocuk eliyle tutuyor.
Doğa, çocuk kalpli bir diyar
Sen, oda içinde kapı duvar.
Durmuşum yürüyüş yorgunluğunda.
Seni ve oda kasvetinden uzun uzadıya baktığın kapalı pencerenden
Çağıran çocuğu izliyorum.
Ayakta ve elinde tanıdık fidanlık.
Sokak Dili’m, aitliğimi yitirdiğim masandan o kadar
Uçup gittim ki çiçeklerinin arasına.
Şimdi kuruyup rüzgâra karışmış çiçeklerinin sakladığı benliğimle
Gördüğüm bekleyiş adına sesleniyorum; aç pencereni bak,
Havanın gidişatında o çocuğun nefesi.
Bir kez daha durup taşlarına ve masalarına daldığımda
Bırakacağım konuşmayı,
Bir çocuk elinde fidanlığıyla kurumadan.
Güneşi ve suyu tutma odanda.
Aç pencereni!
Suyun döküle,
Güneşin ışıldayadursun.
Çocuğun fidanı leylide bir rüzgâr
Sen pencerende soluk peşinde,
Vakit ikiniz arasında,
Ben eskiden büyüttüğün çiçeklerin ardından masanda.

Ayşe TÜRK

ayse_trk_21@hotmail.com

4 thoughts to “Pencere Önü Fidanlık | Ayşe TÜRK”

  1. Kalemine yüreğine sağlık canem 🌼 çok güzel bir çocuk temalı şiir olmuş dokunaklı, narin ve naif bir şiir tebrik ederim canem🌹🙏

  2. Çok hoş olmuş Ayşe. Duygularımda zikzaklar cizdiren bir şiir oldu. Çok beğendim çok güzel olmuş ellerine sağlık Ayşecim🌱

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir