RÜYA | Eda Sultan ERKARAMAN

Bir akşam, o hiç çalmayan kapım çaldı.
Kim olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu
fakat içten içe bir merak sarmıştı bedenimi.
Açtım… O geldi! O geldi işte!
Beklediğim,
özlediğim,
özlemini çektiğim,
bir an önce boynuna sarılıp ağlamak istediğim geldi.
Şansı da onun kadar temizdi.
Kaynanası seviyormuş demek ki.
Ben de sezmiş olacaktım ki,
yemeklerin en güzellerini yapmışım.
Fakat hiç konuşmadı,
sadece gözlerime baktı.
Hiçbir şey söylemeyip içeriye aldım.

Üşümüş…
Üşümüş ve bir o kadar da yorgun dolu bakıyordu.
Sanki kırk yıldır dışarıda,
kimsesiz, tek başınaydı.
Gözleri kahve,
saçları kahve,
selvi boylu bir yağızdı…
O en güzel yemeklerimden koydum tabağına.
Çok acıkmış olacaktı ki bitirdi hemencecik tabağındakini.
Hiç konuşmadı,
o yedi ve ben baktım.
Yemek bitince,
beni alıp çıkaracaktı.

Tam kapıyı açtı ki
karşımızda dumanlı
ve karanlık bir yer vardı.
Dumanlı ve karanlığa bürünmüş bir yer.
Neresi olduğunu öğrenmek istedim,
cevaplamadı yine.
Sadece yürüdü.
Ben de peşinden gittim
o huzursuzluk dolu yere varmak için.
Kapı kapanacaktı…
Orada bir öpücük kondurdu alnıma
ve kayboldu birden gözden…
Kendime geldiğimde
bir kadın tokatlıyordu yüzümü
o narin elleriyle.
Baktım ama tanıyamadım.
Üstelik sesi de gelmiyordu.
Duyamıyordum sesleri!
Aman Allah’ım!
Sen bana yardım et!
Yoksa bu da gördüğüm o yanıltmacalardan biri mi?
Bismillahirrahmanirrahim
Dedikten sonra uyandım.
Hepsi rüyaymış.
Her şey rüyaymış.
Şükür mü etsem üzülsem mi bilemedim.
Aklımın aklı karıştı sanki.
Derken annem çağırdı.
O rüyadaki kadın annemmiş.
Peki o yağız kimdi? O kimdi?

Eda Sultan ERKARAMAN

ese0696@gmail.com

One thought to “RÜYA | Eda Sultan ERKARAMAN”

  1. Çok akıcı, çok güzel, çok içten… Ruh, kalemden dökülüyor adeta. Tebrik ederim 👏👏

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir