Rüya | Mehmet Akif ÇAKIR

Zihnimde sen varsın,
Kıvrak bel hareketinle
Aklımı alıyorsun.
Bedenine dokunmak istiyorum,
En çok da yüzüne.
Öyle pürüzsüz,
Öyle yumuşak gözüküyor ki
Bulutlu bir akşamüstü doğmuş olmalısın.

Parmaklarınla çizgiler çekiyorsun,
Parmakların oyalıyor beni.
Oysa bakışların…
Kum taneleri biriktiriyor,
Denizlere bırakıyor adımı.
Sonsuz ve dingin,
Sığ sularda kalıyor aklım.

Ben çoktandır kaybettim beni.
Bana, sözlerindi bulduran.
Şimdi ise yarımım, yokum.
Sen bir tanesin ve yürüyorsun iskelede.
Arkanda ıslıklı rüzgar,
Altında sıcak ahşap,
Islak denizin tuzlu kokusu burnunda.
Boynundan aşağı beyaz bir ipek.
Ben bir bile değilim.
Sen görmezken ben yoka dönüyorum.
Gir suya, dağıt aklını,
Beni özgür bırak.

Bir kez kaptırınca sana gözlerini insan,
Elini, kolunu, her şeyini kaptırıyor.

Mehmet Akif ÇAKIR

akif527@hotmail.com

2 thoughts to “Rüya | Mehmet Akif ÇAKIR”

  1. Akşamüstünün pürüzsüzlüğüyle var olmuş, baştan aşağı kadın dolu bir rüya! Kadında boğulmuş tuzlu bir beden, sıcak bir dokunuşla varılan bir iskele!Her şey çok ciddi, çok ince ve çok güzel. Ama sonu kalbinin hakkını tam veremedi be azizim. Kalemine sağlık!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir