Kıpkızıl bir gün doğumu doğuyor, yüreğimin perdesine.
Burnumun direği sızlamaya devam ediyor senin için.
Kokunu aramaya çıkmış bir bedevi gibi
biçare kalmakta, kendi kendime ateş eder vaziyetteyim.
Benliğimden eser yok artık.
Ben, ben değilim.
Bedenim kokunun sinmesini beklerken
her şeyde bir sen,
bir sen gizli.
Sahi şu sensizlik Kabe’min etrafında neden bu kadar tavaf etmektedir?
Yarıda kalmış bir nota,
yarım bırakılmış bir masal gibiyim.
Çünkü ben, en çok senim.

Eğer sarılmak istersen ve sarılamazsan
yıldızlara bak, Çoban Yıldızı’nı bul aralarından.
Sana yol göstermek için parlıyorumdur gökyüzünde veyahut senin gözlerinde.
Cenneti görebilirim ben
gözlerinde sen gülünce.
Yerle yeksan etsek kokunu bir menekşede…

Güzel göğsümün takatsiz kalan güzel yanı,
kalk gidiyoruz sonsuzmuş gibi olan acılarımızdan
yağmurların güzel yağdığı yere gidiyoruz.
Gitmek lazım işte bir dağ yamacına
ve orada için için bağırmak beraber…
Ne de olsa yüreğimin acısı o yağmurlarda bir nebze de olsa dinecektir.
Ve kabuk bağlamayan yaralarım,
orada belki de bir haykırışla iyileşecektir.
Belki de bir haykırışınla iyileşecektir.

Helin YILDIZ

helin73447@gmail.com

1 thought on “Soluğumda Hasret | Helin YILDIZ

  1. “Belki de bir haykırışla iyileşecektir. ”
    Kalemine sağlık👏 Beni yorgunluğumdan başka hislere götüren şiirin var olsun. Boşuna dememişler ara sıra bir şiir bir film bir kitap her daim iyi gelirmiş ruhuna insanın. Tebrikler👏👏👏👏👏

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll Up