Su Akıyor Birbirimizden Yana | Ayşe TÜRK

Bir şekilde uğurlamalısın kendini benden, Beni, saçlarının renginden. Sevinç ümidi bu, Dilimizin kelimelerinden kurtulabilen. Pencerelerden yana bir koku sızmış, Dudağının kenarı bitki serilişi. Bu serilişten uğurlamalısın ikimizi birden. Kapıyı kapattın, güldün başka bir yaranın Kabuk sarısına. Dönebilecek bir vakit çalmışsın yarınımdan. Bu arsız, bu hesaplı kaçırmalarından uğurlamalısın gönlümü, Gönlünü, saçlarının renginden. Burnuna bir kelime bulup … Okumaya Devam Et!Su Akıyor Birbirimizden Yana | Ayşe TÜRK

HOŞÇA KAL DEĞİL, ELVEDA! | Çiğdem SUDE

“O gece iki bedenin en unutulmaz sahnesi yaşanır… Yan yana duran iki beden… Aradan geçen bunca zamana inat kopamayan ama birlikte olmayı da beceremeyen iki beden… Belki de bir başlangıçtı o gece… Diğer bedenler için aynı ama küçük beden için farklı olan sıradan bir kış günü, İstanbul gecesi, Kadıköy sokakları, Nuestra… Müzikli bir yerde oturan … Okumaya Devam Et!HOŞÇA KAL DEĞİL, ELVEDA! | Çiğdem SUDE

Enhar-ı Aşk | Zeynep AVAN

İçimi yakıp kavuran bir ateşsin, Yeri geldiğinde yaralarıma merhem. Bazen yağmur olur beni serinletirsin, Bazen rüzgarınla savurursun kuytulara. Bir deniz gibi olursun bazen, Dalgaların kıyıma vurur, Dalgalarında aşarım bendimi. Ormanlara bezenirsin bazen, Kuş sesleri yüreğime dokunur, O seslerde bulurum kendimi. Güneşli günlerin ışıltısı olursun bazen, Bulutlu günlerin karanlığına meydan okursun, Leylü nehar düşünürüm seni. Ve … Okumaya Devam Et!Enhar-ı Aşk | Zeynep AVAN

Yokluğunda | Hakan GÖKKAYA

Uzaklığında öğrendim aşkı, Yokluğunda. Sen yokken güzeldi aşk. Varlığından korktum. Gözlerimle aradım boşluğunu. Sormaya kıyamadım. İstemediğine kumar oynadım, İstediğine galip gelmedi bir türlü. Bir ışık yaktım geleceğine. Bir mektupla soldu ışığım. Geri dönsem o güne. Düşsem peşine korkmam daha. Varlığında yokmuşsun gibi Yaşıyorum bu hayatı. Yaşamak buysa… Gözlerinde kaybolmak varken Hatıralarda kayboldum işte. Ayrılık bir … Okumaya Devam Et!Yokluğunda | Hakan GÖKKAYA

Pesimist | Tunahan ÇETİN

Bir çiçek oldum, sabahın çiğine kandım, yağmur sandım, açtım. Kokumu rüzgâra saldım, meğer açtığım yer çölmüş, kurudum. Bir kalem oldum. Aşk üzerine hatıratlar yazacağım sandım. Bir de baktım ki hâkimlerin elinde bir idam mahkûmunun kırılan kalemiyim. Kırıldım… Kırdım… Bir türkü oldum. Özenle, cefayla yazıldım. Leylalar, Mecnunlar için söyleneceğim sandım. Bir de baktım ki bir sarhoşa … Okumaya Devam Et!Pesimist | Tunahan ÇETİN