Jeopolitik Masal | Dolunay Kadir YÖRDEN

Coğrafya öğretmenimizin bize kara tahta önünde çizerek öğrettiği coğrafi tanımlamalardan birisiydi “ada” sözcüğü. Dört tarafı denizlerle çevrili olan kara parçasına ada denirdi. Sonradan babamın aldığı arsanın tapusuna bakıp orada ada, pafta vs. yazılarını görünce “demek ki artık bizimde dört tarafı denizlerle çevrili bir ‘adamız’ olacak” diye sevinmiştim. Bu sevincim uçsuz bucaksız çorak bir tarlada, tellerle … Okumaya Devam Et!Jeopolitik Masal | Dolunay Kadir YÖRDEN

Kavramın Avlusundaki Çocukluk | Mahmut AKSOY

“İnsan annesinden daha yaşlı olabilir. Çünkü zamanın erkenden çürüttüğü bir çocukluk geçirmiştir.” Kavramlar her zaman aynı anlamı taşıyıp dilimize yakışmıyor. Güzel kavramı yirmili yaşlarda nesnel bir hat üzerinde yoğunlaşırken, otuzlu yaşlarda ya da yanılgıların gırtlağa kadar yükseldiği ellili yaşlarda daha çok tinsel bir boşluğa yöneliyor. Gençliğimizde üstüne basa basa söylediğimiz direnç kavramı -ki direncin beslendiği … Okumaya Devam Et!Kavramın Avlusundaki Çocukluk | Mahmut AKSOY

Kimim? | Fatih Can SÜNGER

Biz kimiz? Hayattaki amaç ve sorumluluklarımız bu kadar az olamaz. Sorduğum soruların cevapları beni neden tatmin etmiyor? İnsanlar neden tek tip dolanıyor? Herkes bir ekrana bakıyor da dağa taşa en kötüsü yanındaki mahlûka neden bakmıyor? Hepimizin içindeki o zerreciğe neden bir ad veremiyoruz? Yavan kalmıyor mu sizce de bazı soruların cevapları? İnsanlar neden doğanın kölesi … Okumaya Devam Et!Kimim? | Fatih Can SÜNGER

Uzay | Emrah SAĞLAM

Pencereleriniz tozlanmıştı, geldim temizledim. Gene de aklanmadınız. Üzerine yazmaya kıyamadım ismimi. Yazarsam delireceğim inanın. Buna ve bunsuzluğa. Bir daha buraya geleceğimi düşünmüyordum. Durdu, sevinir gibi oldum. Küçücük delikten izledim boş vermişliğini, umursamazlığını. İstedim ki açılmasın. Açtı kapıyı, sarıldı, elleri ile boynumu okşadı, öptü. Tüm öfkem geçti o an. Ya sonra. Böyle heder ettim kendimi, zaaflarım … Okumaya Devam Et!Uzay | Emrah SAĞLAM

Otizm Üzerine: BEN ÖLÜRSEM ÇOCUĞUM NE OLACAK?

Gökyüzüne en güzel gülümseyen çocukların adına merhaba. Bu hikâye uzun zamandır var. Bu toprakların ilk ezilenleri değiliz. Ötekileştirilmiş, yok sayılmış, aç koyulmuş, kırılmış ama eğilmemiş halkların bugüne uzanan neferleriyiz. Biz Alevileriz, Kürtleriz, yoksul işçileriz, köylüleriz, kadınlarız; çocuk işçileri, çocuk gelinleriyiz bu toprakların. Ahvâlimiz bilinmemiş, acımızı bal eylemişiz. Bunca yoğrulmanın arasında unuttuğumuz birileri daha oldu: bizler. … Okumaya Devam Et!Otizm Üzerine: BEN ÖLÜRSEM ÇOCUĞUM NE OLACAK?