Adamla Kadın | Hakan GÖKKAYA

Kadın kum gibiydi Akıp giden zaman Geçtikçe azalan. Adam eksilen zamandı Sürekli daralan Yok olan. Kadın mavi gök gibiydi Umut dolu Ufuk dolu. Adam çukurdu Kararan karardıkça Kaybolan. Kadın ipek gibiydi Tiril tiril Okşadıkça aslolan. Adam pıtraktı Ayağa Yürüdükçe dolanan. Kadın güneş gibiydi. Açıldıkça ısıtan Isıttıkça mutlu olan. Ve adam soğuk İklimlerin Erimeyen buzları Kutupların … Okumaya Devam Et!Adamla Kadın | Hakan GÖKKAYA

Bir Tutam Duygu, Bir Tutam Mantık | İdil AVAN

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde toprak gözlü bir kız bulut gözlü bir çocuğa âşık olmuş. İlk günden belliymiş aslında aşklarının imkânsız olacağı. Biri yerde, biri gökte imiş… Sadece yağmur yağdığında kavuşabiliyorlarmış birbirlerine. Bulut gözlü çocuk kimi zaman sevinç, kimi zaman hüzün gözyaşları akıtıyormuş; toprak gözlü kız da kana kana içiyormuş … Okumaya Devam Et!Bir Tutam Duygu, Bir Tutam Mantık | İdil AVAN