Renklerin Sonsuzluğu | Semih DEMİRHAN

Upuzun sonsuza kadar giden mavi bir elbise, Sertçe çekiştiriyor rüzgâr. Yere düşüyor; bir gülden farksız. Üzerimizi kara bulutlar kaplıyor. Kaldırıyorum ayağa, Meydana çıkıyor; sapsarı. Mutluluğumuz uzun sürmüyor, Üzerimizi kara bulutlar kaplıyor. Ayrılıp gidiyoruz,Serilip giden kahverengi sonsuzluk üzerinde.Biraz nemli, biraz dağınık.Üzerimizi kara bulutlar kaplıyor. Semih DEMİRHAN semih.demirhan1@gmail.com

Adamla Kadın | Hakan GÖKKAYA

Kadın kum gibiydi Akıp giden zaman Geçtikçe azalan. Adam eksilen zamandı Sürekli daralan Yok olan. Kadın mavi gök gibiydi Umut dolu Ufuk dolu. Adam çukurdu Kararan karardıkça Kaybolan. Kadın ipek gibiydi Tiril tiril Okşadıkça aslolan. Adam pıtraktı Ayağa Yürüdükçe dolanan. Kadın güneş gibiydi. Açıldıkça ısıtan Isıttıkça mutlu olan. Ve adam soğuk İklimlerin Erimeyen buzları Kutupların … Okumaya Devam Et!Adamla Kadın | Hakan GÖKKAYA

EKS- | Ömer Hezarfen BOZKURT

Sedir ağacının gölgesine ektiğim kurbağaların sesiyle dans ettiğim bu gece Gariptir, karşılığını buluyor iç’bene attığım cümleler Ve imlası bozuk bir akşam, Yürüyüp toz bulutuna karışıyor portreler Puuufff!! Kim çarptı bana? Yitirilmiş sevdalarla ün salmış bir tren garındayım Lokomotifle yarışan aşklarımız var burada Ve icabında bunlar sinematografik kareler Ki hâlâ boşluğa el sallamaktadır göçmenler Ve bu sahne … Okumaya Devam Et!EKS- | Ömer Hezarfen BOZKURT