Ayrılık ve Başlangıç

http://galerie-furstenberg.fr/surrealisme/editions-graphiques/bellmer Arkadaşım gülümseyerek eliyle misafirine sandalyeyi gösterdi. Misafir ise beğenilen birisinin utangaçlığını kibarca sergiledi, çantasını açtı ve içinde bir şeyler arıyormuş gibi yapmaya başladı. Sandalyeyi kendine doğru çekerek oturdu. Kaçamak bir bakışla sevgilisini izledi. Arkadaşım; masadaki peçeteyi, kaşığı, çatalı kendi sorumluluk alanında hisseder gibi düzenledi ve benimle yarım kalan konuşmasına devam etti; sevgilisi olan bir insan … Okumaya Devam Et!Ayrılık ve Başlangıç

Nefesin Dar Hazzı

Biraz bir sevişmek tuttu beni. Mutfak sessiz, Gece yıldızlara dilini döküyor. Saçım toplu, yanaklarım ortada, Boynum ve omuzlarım… Bir Boa[1] nefesini hatırladım, Tavşanın son nefesinden haz alan, Gövdesinin heybetinden uyuyakalan. Bir sevişmek tuttu, Bir soğuk ter karnımda. Saçlarımın bir tutamını aldım, Parmaklarımda çeviriyorum. Nefesimin göğüs payı aşağı yukarı, Yukarı aşağı. Gırtlak payı mevsim değiştiriyor Dudaklarının … Okumaya Devam Et!Nefesin Dar Hazzı

Otizm Üzerine: BEN ÖLÜRSEM ÇOCUĞUM NE OLACAK?

http://martel-greiner.fr/wp-content/uploads/2016/12/site-JERE-B Gökyüzüne en güzel gülümseyen çocukların adına merhaba. Bu hikâye uzun zamandır var. Bu toprakların ilk ezilenleri değiliz. Ötekileştirilmiş, yok sayılmış, aç koyulmuş, kırılmış ama eğilmemiş halkların bugüne uzanan neferleriyiz. Biz Alevileriz, Kürtleriz, yoksul işçileriz, köylüleriz, kadınlarız; çocuk işçileri, çocuk gelinleriyiz bu toprakların. Ahvâlimiz bilinmemiş, acımızı bal eylemişiz. Bunca yoğrulmanın arasında unuttuğumuz birileri daha oldu: bizler. … Okumaya Devam Et!Otizm Üzerine: BEN ÖLÜRSEM ÇOCUĞUM NE OLACAK?