Ay Tutulması | Zeynep AVAN

Kızıl bir gecenin koynundayım, Çocuklarım olsa bu geceden Kıpkırmızı saçları, Çilli tombul yanakları olur, bahse girerim. Gece usul usul dokunuyor tenime, Dokunduğu yerlere yıldızlar konduruyor Bedenimde kayıp gidiyor dileklerim. Damlalar düşüyor saçlarıma, Gecenin mor bulutlarından İpek ipek dağılıyor saçlarım doğa anaya Gecenin usul dokunuşlarıyla. Geceyle sevişiyor ruhum, Ansızın gelen bir zevk perdesi Aralıyorum perdeyi Ve … Okumaya Devam Et!Ay Tutulması | Zeynep AVAN

Bir Bank Kaç Acı Taşır? | Zeynep AVAN

Gözden uzakta olmak istiyordu. Herkesten uzak, sessiz, karanlık bir oda olabilirdi mesela bulunmak istediği yer yahut yine karanlık ve sadece doğanın seslerini barındıran bir orman. Ruhundaki karanlık onu sarıp sarmalamak, aydınlığını yıkıp geçmek istiyordu. Kafası karışıktı, kafasının içinde duyduğu fısıltılar onun en büyük deliliğiydi ya da ani duygu-durum değişiklikleri. Eski bir dostu vardı kendisi gibi: … Okumaya Devam Et!Bir Bank Kaç Acı Taşır? | Zeynep AVAN

Özgürlüğe Bir Nefes Kala | Zeynep AVAN

Genç kadın çikolata damlasını andıran bilye bilye gözlerini uzağa dikti ve Levent’teki iş kulelerinin günün son ışıkları altında turuncu, kırmızı, lila gibi renklerle bezenmiş mükemmel bir tablo oluşturduğunu izledi. Geçip giden onca günü düşündü ve derin bir nefes aldı. Güneş gözlerinin içine bakarak yavaşça günden uzaklaşırken, o da kalbinin içinde yavaşça uzaklaşan o tatlı sızıyı … Okumaya Devam Et!Özgürlüğe Bir Nefes Kala | Zeynep AVAN