Toprak Ana, Yine Oldur Beni!

Reading Time: 1 minute

Ey âmâ çukurum…
Benim hoyrat sevgilim, kadınım.
Soframda tuzum, tuzu kurum
Elzemim, ekmeğim, ezilenim…

Koynunda yer aç bana, kıvrılayım
Senden tarafa
Hem vakit bahar,
Hem vakit dar,
Toprak anasın sen!
Al beni, yeniden yoğur kalbinden
Üstelik hazırım ben, senden olmaya…

Ey mana çukurum
Bahar vaktim, silkelen!
Toprak anasın sen, neşelen.
Bu vakit, bahar vaktidir.

Ödünç al Tanrıdan çiçeklerini,
Evlatlarındır; begonyalar, sardunyalar, zambaklar..
Ah, bir gülümsesen bahar!
Buralara yine, yine yaseminler yağar.

Kederim bastonumdan büyük
Böyle böyle ezdim solmuş çiçeklerini
Yeniden gel bahar
Bende hatırın var.

Üstelik ben artık her bahar, yeniden
Doğmak
Olmak
Çiçek açmak
İsterim.

Ömer Hezarfen BOZKURT

Hezarfenomer156@hotmail.com

2 thoughts to “Toprak Ana, Yine Oldur Beni!”

  1. Nasıl ki her yeni bahar doğumlara gebedir
    yeni doğumalar için bazen ölümler gerekir

    şiiriniz şirindir aydınlattı kör günleri gönülleri
    ölüm bize yaraşır ahir gençlik size; ömerleri

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir