Virgül Devamı Güz Şevki | Ayşe TÜRK

Bir virgül ile başladım yüzüne bakmaya.
Yüzünü bulmazdan evvel bitmesi gereken bir cümlem vardı, bitimine değdi yüzün.
Bir virgül ile sardım cümlemi yüzüne.
Tanıdığım tüm kadınların güz’ü kokuyordu dişlerinde.
Bükebilsem belimi, yakından koklayabilecektim.
Ancak; mesafe çok yakışmıştı gövdemize, bozmadım.
Dinlenmeden sol kolundan omuz yuvarlağına cam yansımaları gezdirdim.
Biliyorum, yansımalar sesinin kemiği.
Tanıdığım tüm kadınların güz’ü dişlerinde, söylemiştim.
Bir salise yakaladım o kokudan,
Omuz yuvarlağın dövünerek durdu kucağımda.
Çok iyi bildiğim bir tırmanma şekliydi,
Kirpiklerimden kırılarak, kırarak tırmanmak.
Yüzüne tırmanıyorum bu bilmişliğimle.
Ve varmanın elzemi yok oluyordu yüzüne tırmanırken birden.
Heyhat! Ne hoş amaçların sebebini tadıyorum dişlerindeki güz kokularında.
Bir sürü bir sürü virgül koydum mesafemizin her adımına.
Tırmanabilmenin nefesi adına,
Bir kez daha heyhat!
Saçların. Saçların çok iyi bildiğim bir şeyi daha temsil ediyordu;
Ben bazı kadınların şiir tenlerinden tutamıyordum.
Ve kıvırcık saçlı kadınların biri, esmerden dönmüştü,
Bir vakit geçmiş zamandı.
Şiir tenlerini mesafe hoşluğuna bıraktım ben de
Sana varmazdan önce varmanın elzemi içerisinde…
Üç nokta sonrasında bir temsili cümle bulma uğraşı edindim,
Çabucak hareketleri sıklıkla gömebilen mimiklerin gibi.
Lakin uzatmadı uğraşım,
Sanırım tırnakların bu cümlenin kahkaha çizgili temsili;
Mimiklerin değil…
Tenlerin kahredici dilini bilmiyor olmak,
Beni parmak uçlarımdan kuşatıyor burada, seçimim ardında.
Sağ kolumla gövdem arasında dönen,
Tiril tiril esen boyanın ucu, yer bulmuyor boynunda.
Virgül, başlangıç yerim!
Yüreğimdeki tüm diğer güzleri katlayabilen!
Seslenmeler biriktirdim dibinde, ayak uçların şahit.
Kulağının ardı ketum iken,
Seslenmeler bini geçecekken,
Tellerinin en sert tutamı şak diye dolandı kapaklarıma.
Kilitlendim.
Dinlenmeden o ses telinde gezindim, nara!
Nara! Ve bir ağıt şeklini alıyordu o naraların.
Elmacıklarının çıplaklığı sızınca içime,
Virgül ile başladığım bakışım!
Tüm acılarımı kırıyorum.
Sinede kafesim uygun,
Gövdem ketum.
Bir demet şen kadın, bir demet nergis kadın,
Virgül ile başlattım yüzünü.
Zihnime yürüyorsun o an beri içinden
Zihnimin kar yükü ayaklarının altında,
Yürüyorsun. Yürü.
Kar yüküm gözlerinin kışlık evresini öpüyor,
Bir şarkı eşlik edebiliyor buradan, öpüldüğün yerden.
Biten bitmişti artık.
Bir zihin katından en eski tülü örtüyorum üstüne.
Cızırtılı uğultu’mla bir çakışma anı yakalıyor beni.
Ayırt edemiyorum ikinizi.
Maalesef.
Geçiyorum aniden, öpücükler eskitmiş omzundan.
Tül kuşağı bitiriyor burayı.
Açılarımın virgül yeri şen şakrak, teninden güz geçiyorum
Demlenmede iken omuzların.
Kelimelerin siyah rengine denk geldik seninle,
Bir demet şen kadın!
Yine salıveriyorsam seni içine,
Kar yükü ayaklarını delmesin diye.
Bir şarkı daha eşlik edebiliyor seni saldığım yerden,
Ses narinliğinden.
O vakit beri dolanıyorsun renk içinde.

Ayşe TÜRK

ayse_trk_21@hotmail.com

 

Ayşe TÜRK

Ayşe Türk, 12.10.1989 tarihinde Diyarbakır’da dünyaya gelmiştir.2014 yılından bu yana İstanbul'da yaşayan Türk, Diyaliz bölümünü okumak mecburiyetinde kalsa da ilkokul dönemlerinde başladığı yazma eyleminden uzaklaşmamıştır. Daha çok şiir odaklı çalışmalar yapsa da öykü ve denemeleri de mevcuttur. Bakış açısını tamamen sokakların hareketine odaklı tutmuştur. Yaşamını yazıya endekslemiş olsa da resim ve işaret dili alanında da çalışmalar yapmaktadır. Sevginin her daim iyileştirici olduğunu nefretin ise sevgiyi kıymetli kıldığını düşünmektedir. Şiir yazmasının nedenini başlı başına efsunlu bir öyküde bulunmasıyla açıklamıştır.
Ayşe TÜRK

Yorumlar

  1. Gerçekten bu sitedeki en muazzam şiirlerden birisine imza atmışsın sevgili Şair.
    Ayrıca;hayata bir noktayla değilde bir virgülle başlamanın ehemmiyetini o kadar içime iliştirdin ki, şimdi bütün noktaları silmek istiyorum.
    Beğendim.Çok.

    1. Canem teşekkür ederim beğenmene çok çok sevindim. Şiir de hissettiğin duygundan öperim. Sevgiyle…?

  2. Hayatımız bir yazı ritminde ilerliyor. Bazen bir şiir coşkusu , bazen bir ayrılık mektubu kıvamında. İmla ile savaşım insanla savaşım gibidir. Senin virgülüne, noktasına dokunmadan sızdığın ruhlar için yazdığın bu şiirini içimde sagılttım. Bana çok iyi geldi. Başı sonu yok, nerede bittiğini nerede başladığını bilmiyorum ama neredesinden dökülse dilime yeni yaralar keşfediliyor… Yüreğine sağlık ?

  3. Uzun zamandır okuduğum en iyi şiir diyebilirim. Duygular yüreğime ince ince sızarak beni adeta mest ett okurken. Kalemine sağlık 🙂

    1. Çok teşekkürler canem. Biz okuyuculara ulaşınca kendini tamamlayan her bir yazı için kalem tutanlardan biri olarak sadece teşekkür edebiliyorum. O yüzden bir kez daha teşekkür ederim. ?

  4. Şiirin ahengi beni mest etti. Küçük bir eksiği var virgül kelimesinin fazla kullanılışı. Onun dışında 10 üzerinden 9 Ayşe Hanım.

    1. Teşekkürler amaç virgül idi çok dönmesi de bu yüzdendi. Çok teşekkürler yorumun için 🌼

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir