HOŞÇA KAL DEĞİL, ELVEDA! | Çiğdem SUDE

“O gece iki bedenin en unutulmaz sahnesi yaşanır… Yan yana duran iki beden… Aradan geçen bunca zamana inat kopamayan ama birlikte olmayı da beceremeyen iki beden… Belki de bir başlangıçtı o gece… Diğer bedenler için aynı ama küçük beden için farklı olan sıradan bir kış günü, İstanbul gecesi, Kadıköy sokakları, Nuestra… Müzikli bir yerde oturan … Okumaya Devam Et!HOŞÇA KAL DEĞİL, ELVEDA! | Çiğdem SUDE

Yolculuk | Fatih Can SÜNGER

  Yavaş yavaş başladı kar Yavaştı bedenin adımları Yavaşça atladı suya Yavaşça durdu kalbi Yavaş yavaş geçti karşıdan karşıya Birden âşık oldu Birden öptü dudaklarından Birden güldüler aynı şeye Birden küfrettiler kahpeliğe Birden ağladılar farklı şeylere Aniden ayrıldılar Aniden oldu ağlamayı kesmeleri Aniden oldu kalp kırıklıkları Çok geçmeden tekrarladı birbirini günler Bir gün uyandı rüyaymış … Okumaya Devam Et!Yolculuk | Fatih Can SÜNGER

Süt Kokulu | Çiğdem SUDE

Sabahın erken saatinde bedenine sığmayan bir heyecanla yatağından kalkar. Annesinin ona aldığı beyaz elbiseyi dikkatli bir şekilde giydikten sonra tokalarını da alıp annesinin yanına koşar. Annesinden saçını yapmasını ister. Annesi, saçının iki yanından birer tutam alarak örer ve kalanı saçlarının üzerinde birleştirerek bağlar. Böylece kendi etrafında döndüğünde saçı, bir kuşun kanat çırpışı gibi hareket ederken … Okumaya Devam Et!Süt Kokulu | Çiğdem SUDE

Kavramın Avlusundaki Çocukluk | Mahmut AKSOY

“İnsan annesinden daha yaşlı olabilir. Çünkü zamanın erkenden çürüttüğü bir çocukluk geçirmiştir.” Kavramlar her zaman aynı anlamı taşıyıp dilimize yakışmıyor. Güzel kavramı yirmili yaşlarda nesnel bir hat üzerinde yoğunlaşırken, otuzlu yaşlarda ya da yanılgıların gırtlağa kadar yükseldiği ellili yaşlarda daha çok tinsel bir boşluğa yöneliyor. Gençliğimizde üstüne basa basa söylediğimiz direnç kavramı -ki direncin beslendiği … Okumaya Devam Et!Kavramın Avlusundaki Çocukluk | Mahmut AKSOY

Huzursuz | Reber ALAY

Vuslat ve hüzün, onur konuğum vesselam. Ecelin nefesi ensemde Eriyor paslı toprak ayaklarımın altında. Her adımım biraz daha çekiyor yerin dibine. Duyulmamış bir fon kulaklarımda. Bu ses, bu dünyadan değil! Bundan emin idim. Ölüm bulvarı hemen önümde. Sıram birazdan gelecek, Ben; hazır değilim. Kaçmak istiyorum, Yerin ve göğün arasında saklanmak. Bu fanilikten kaçmak istiyorum. Fakat … Okumaya Devam Et!Huzursuz | Reber ALAY