Adamla Kadın | Hakan GÖKKAYA

Kadın kum gibiydi Akıp giden zaman Geçtikçe azalan. Adam eksilen zamandı Sürekli daralan Yok olan. Kadın mavi gök gibiydi Umut dolu Ufuk dolu. Adam çukurdu Kararan karardıkça Kaybolan. Kadın ipek gibiydi Tiril tiril Okşadıkça aslolan. Adam pıtraktı Ayağa Yürüdükçe dolanan. Kadın güneş gibiydi. Açıldıkça ısıtan Isıttıkça mutlu olan. Ve adam soğuk İklimlerin Erimeyen buzları Kutupların … Okumaya Devam Et!Adamla Kadın | Hakan GÖKKAYA

HASRET | Hakan GÖKKAYA

Hasretin soluk bu akşam. Gözlerin kızıllığında buğulu. Başka alemlerde ayrılık, Kayboluş şarkısı bu. Buluşacağız elbet bir gün. Yarım kalan tüm şeylere inat. Ufuklardan kaçtı güneş. Nefesin ılık bu akşam. Bahar rüzgarları gibi… Kırlaşsa da saçlar, Bir gün kavuşmaya gebe, Eksik kalan şeylere inat. Belki bir tutam deniz, Bir tutam mavi, Söndürür bu ateşi. Kaybolduğum gün. … Okumaya Devam Et!HASRET | Hakan GÖKKAYA

UZAKLARDA | Hakan GÖKKAYA

Saçlarıma bahar yağıyor, Sesini duyunca. Bir müzikalde seni izliyorum. Loş ışıklar yüzüne vuruyor. Maziden bir masal şimdi, Dinmeyen uğultusu rüzgarın. Martılar, tavernada eşlik ediyor. Masamızı hatıralar süslüyor. Dökülen kadehler dindirmiyor acımızı. Kederimiz keskin bir keman sesi, Benzemiyor başka bir şeye. Anımsıyor gibi yaşamak ne acı. Kapandı kalbimiz, buz tuttu aşk. Adı dilimizde kaldı. Serseri gözlerim … Okumaya Devam Et!UZAKLARDA | Hakan GÖKKAYA