Cumartesi Yalnızlığı | Ömer Hezarfen BOZKURT

Zargana, Bu sana ikinci seslenişim. Sen ise inatla, çarpık kentleşmenin ruhumda açtığı yaraları duymuyorsun. Böyle olunca, diplomatların konuşmaları Ve siyasiler… Bir tuğla gibi kırılıyor dilimin altında. Bu kentin taşkınları var Zargana Ve yazmamdaki bu beyhude çaba Biliyorum, ne bir adım uzaklaştırıyor senden Ne de aynadan geçiriyor beni. Ben, devrilen cümleler Ve gerçekleşmemiş tüm kazaların meşhur … Okumaya Devam Et!Cumartesi Yalnızlığı | Ömer Hezarfen BOZKURT

EKS- | Ömer Hezarfen BOZKURT

Sedir ağacının gölgesine ektiğim kurbağaların sesiyle dans ettiğim bu gece Gariptir, karşılığını buluyor iç’bene attığım cümleler Ve imlası bozuk bir akşam, Yürüyüp toz bulutuna karışıyor portreler Puuufff!! Kim çarptı bana? Yitirilmiş sevdalarla ün salmış bir tren garındayım Lokomotifle yarışan aşklarımız var burada Ve icabında bunlar sinematografik kareler Ki hâlâ boşluğa el sallamaktadır göçmenler Ve bu sahne … Okumaya Devam Et!EKS- | Ömer Hezarfen BOZKURT

ACEMİ KARMAŞA | Ömer Hezarfen BOZKURT

Zargana, kalbimin göğüs kafesine yakın tarafında oynak bir taşra kızısın. Yerleşik hayata geçemeyen Slovakyalı bir salyangoz gibi ve tüm benzerliğiyle eski bir kaputun iç cebine sıkıştırılmış küflü bir veda mektubusun. Mektubun arkasında bir resim var, Tanıdım, sen değilsin. Kiremit rengi günler akıyor bedenden. Yani diyeceğim o ki, bu satırı nerede bitireceğimi bilmiyorum. Fakat günler geçiyor, … Okumaya Devam Et!ACEMİ KARMAŞA | Ömer Hezarfen BOZKURT