Dârağacındayıldızdansalıncak | Ömer Hezarfen BOZKURT

(Gökyüzünü ağır bir baltayla ikiye böldüğüm gün, Tarabya’daki eskici yeni ölmüştür.) Ellerimin uzanabildiği her yerin benim olduğunu sandığım yıllarda henüz yeni yeni fark ediyordum uzuvlarımı. Öyle ki, ne zaman üşüsem ellerimi kasıklarıma iter: “İşte, senin gerçekliğin!” diye bağırır dururdum. Sesimi duyan birisinin farkına varmayagöreyim daha bir gür sesle, daha bir şevkle: “Gerçeklik tekil midir?” diye … Okumaya Devam Et!Dârağacındayıldızdansalıncak | Ömer Hezarfen BOZKURT

Toprak Ana, Yine Oldur Beni! | Ömer Hezarfen BOZKURT

Ey âmâ çukurum… Benim hoyrat sevgilim, kadınım. Soframda tuzum, tuzu kurum Elzemim, ekmeğim, ezilenim… Koynunda yer aç bana, kıvrılayım Senden tarafa Hem vakit bahar, Hem vakit dar, Toprak anasın sen! Al beni, yeniden yoğur kalbinden Üstelik hazırım ben, senden olmaya… Ey mana çukurum Bahar vaktim, silkelen! Toprak anasın sen, neşelen. Bu vakit, bahar vaktidir. Ödünç … Okumaya Devam Et!Toprak Ana, Yine Oldur Beni! | Ömer Hezarfen BOZKURT