Zerya’ya Veda | Sipan GÜLER

18.01.1994 Sevgili Zerya, Kaç zamandır içimdeki parçalı hislerimi izah etmeye çalışıyorum. Bu mektubu aldığında, nasıl yaşanmışlıklara yelken açıyor olacaksın kim bilir ama gel gör ki ben sayıları unutuyorum Zerya. Sana ait olan bir cümleyi okumamdan bu yana ne kadar süre geçtiğini bilmek beyin hücrelerimi kemiriveriyor çünkü. Kanıyor içim tüm zamanlar boyunca. Yolda bir çiçek görecek … Okumaya Devam Et!Zerya’ya Veda | Sipan GÜLER

Çocukçuluk | Sipan GÜLER

Boğuluyorum! Kucağımdaki yıldızları taşımaktan yıkılıyor gökyüzü. Annemin komidini kadar güzel değil artık sevdiğim hiçbir şey. Silmekten iyice ıslanmış halı gibi kaygan bir göz! Bilir misiniz? Annem eskiden çok severdi danteli. Bilhassa televizyona dantel örtmeyi. Televizyona örtecek dantel bulamadığı zamanlarda oturup pekmezli kar yapardı. Gider damdan en temizini bulurdum karın. Tabağa istiflerdim. Erimesin diye koşardım eve. … Okumaya Devam Et!Çocukçuluk | Sipan GÜLER

Zerya’ya Mektuplar – II | Sipan GÜLER

8 Eylül 1993 Ah Zerya, Bir kişilik intihar timiydim ben. Sen, içtiğim onlarca ilacın ta kendisi. Birazdan, içtiğim bu ilaçlar, acımı dindirecek ve ben koltuğumda öylece uyuyakalacaktım Zerya! Ama başaramadım. Son mektubundan bu yana hayata tutunmaya çalışıyordum. Ta ki bu geceye kadar. Başka bir adama aşık oluşuna söyleyecek sözüm yok tabii. Lâkin insan bu, ciğeri … Okumaya Devam Et!Zerya’ya Mektuplar – II | Sipan GÜLER