Âdem’in Çizdiği Tanrı | Sipan GÜLER

Bir kadın çiziyor Tanrı durmadan, erkeğin kemiğinden bir kalemle! “Kabul et!” diyor Adem’in canı istediğinde. “Evde oturup çocuk yapacaksın gerektiğinde. Seveceksin onu sevmeyi istemesen de.” Tanrı, Âdem’e teslim ediyor kalemi böylece. “Eti senin, kemiği benim, al kaderini yaz.” diyor. Kadın gülecek oluyor, Âdem yasak çiziyor. Kadın birini sevecek oluyor, Âdem fetva yazıyor. Kadın, uzuvlarını görüyor, … Okumaya Devam Et!Âdem’in Çizdiği Tanrı | Sipan GÜLER

Zerya’ya Veda | Sipan GÜLER

18.01.1994 Sevgili Zerya, Kaç zamandır içimdeki parçalı hislerimi izah etmeye çalışıyorum. Bu mektubu aldığında, nasıl yaşanmışlıklara yelken açıyor olacaksın kim bilir ama gel gör ki ben sayıları unutuyorum Zerya. Sana ait olan bir cümleyi okumamdan bu yana ne kadar süre geçtiğini bilmek beyin hücrelerimi kemiriveriyor çünkü. Kanıyor içim tüm zamanlar boyunca. Yolda bir çiçek görecek … Okumaya Devam Et!Zerya’ya Veda | Sipan GÜLER

Çocukçuluk | Sipan GÜLER

Boğuluyorum! Kucağımdaki yıldızları taşımaktan yıkılıyor gökyüzü. Annemin komidini kadar güzel değil artık sevdiğim hiçbir şey. Silmekten iyice ıslanmış halı gibi kaygan bir göz! Bilir misiniz? Annem eskiden çok severdi danteli. Bilhassa televizyona dantel örtmeyi. Televizyona örtecek dantel bulamadığı zamanlarda oturup pekmezli kar yapardı. Gider damdan en temizini bulurdum karın. Tabağa istiflerdim. Erimesin diye koşardım eve. … Okumaya Devam Et!Çocukçuluk | Sipan GÜLER