Pesimist | Tunahan ÇETİN

Bir çiçek oldum, sabahın çiğine kandım, yağmur sandım, açtım. Kokumu rüzgâra saldım, meğer açtığım yer çölmüş, kurudum. Bir kalem oldum. Aşk üzerine hatıratlar yazacağım sandım. Bir de baktım ki hâkimlerin elinde bir idam mahkûmunun kırılan kalemiyim. Kırıldım… Kırdım… Bir türkü oldum. Özenle, cefayla yazıldım. Leylalar, Mecnunlar için söyleneceğim sandım. Bir de baktım ki bir sarhoşa … Okumaya Devam Et!Pesimist | Tunahan ÇETİN

Sarı Bisiklet | Tunahan ÇETİN

İnsan ağladığı için Tanrı’ya küser mi? “Anne, babam neden konuşmuyor?” diye hüngür hüngür ağlamaya başlamıştı daha on üçünde olan Serhad. Her damla gözyaşı güneşin kavurduğu toprağı ıslatırken, içinden hep bir şeyler eksiliyordu. “Anne üşüyorum sarıl bana, babam hiç yataktan çıkmıyor, bana sarılmıyor. Yağmur yağıyor üşüyorum, anne sarılsana bana.” Yağmuru çok severdi çünkü yağmur yağarken, o … Okumaya Devam Et!Sarı Bisiklet | Tunahan ÇETİN

HOŞ GELDİN | Tunahan ÇETİN

Tenin kokuyor ellerim sensiz geçen onca zamana inat. Dokuz senenin verdiği acının ve hüznün en güzel meyvesiydi bu gün. Onca zamandan sonra hiç eskimeyen düşüncem, can alıcı onca kedere rağmen bağrımı delen sevdamdın. Ardından çalacak sazım, söyleyecek türküm yoktu ama seni bağıra bağıra anlattığım şiirlerim vardı. Yine hoş geldin, Benden hiç gitmeyen… Yeni doğan bir … Okumaya Devam Et!HOŞ GELDİN | Tunahan ÇETİN