Kırmızı Oje | Zeynep AVAN

Yarısı yenmiş tırnaklarındaki kırmızı ojelere baktı. Ne zamandır duruyordu tırnaklarında kan kırmızısı ojeler? Bu, içindeki bir şeyi uyandırdı, sonra aylardır yapmadığı şeyi yapıp aynanın karşısına geçti. Uzun, bakımsız saçları iki yandan omuzlarına dökülmüş, güzel kahverengi gözleri çukura kaçmış, dudaklarının rengi solmuş ve çatlamış, bakışları donuk, kısacası kendine hiç benzemeyen bir kadın gördü aynada. “Bu ben … Okumaya Devam Et!Kırmızı Oje | Zeynep AVAN

Enhar-ı Aşk | Zeynep AVAN

İçimi yakıp kavuran bir ateşsin, Yeri geldiğinde yaralarıma merhem. Bazen yağmur olur beni serinletirsin, Bazen rüzgarınla savurursun kuytulara. Bir deniz gibi olursun bazen, Dalgaların kıyıma vurur, Dalgalarında aşarım bendimi. Ormanlara bezenirsin bazen, Kuş sesleri yüreğime dokunur, O seslerde bulurum kendimi. Güneşli günlerin ışıltısı olursun bazen, Bulutlu günlerin karanlığına meydan okursun, Leylü nehar düşünürüm seni. Ve … Okumaya Devam Et!Enhar-ı Aşk | Zeynep AVAN

SarmAŞIK Olmak | Zeynep AVAN

Çocuktuk kalplerimize bu derin aşk düştüğünde. Hiçbir şey bilmiyorduk birbirimizden ve çılgın oyunlarımızdan başka. Göz göze, el ele dolaşır yapabileceğimiz en çılgın şey ne diye düşünür dururduk. Yaptığımız şeyler etrafımızdaki herkesi deli ederdi. Tüm sevdiklerimizi bize karşı cephe almaya zorladık belki de zamanla. Ama biz birbirimize aittik ve böyle büyüdük. Karanlıkta dans ederdik birbirimizin kollarında, … Okumaya Devam Et!SarmAŞIK Olmak | Zeynep AVAN

Ay Tutulması | Zeynep AVAN

Kızıl bir gecenin koynundayım, Çocuklarım olsa bu geceden Kıpkırmızı saçları, Çilli tombul yanakları olur, bahse girerim. Gece usul usul dokunuyor tenime, Dokunduğu yerlere yıldızlar konduruyor Bedenimde kayıp gidiyor dileklerim. Damlalar düşüyor saçlarıma, Gecenin mor bulutlarından İpek ipek dağılıyor saçlarım doğa anaya Gecenin usul dokunuşlarıyla. Geceyle sevişiyor ruhum, Ansızın gelen bir zevk perdesi Aralıyorum perdeyi Ve … Okumaya Devam Et!Ay Tutulması | Zeynep AVAN

Bir Bank Kaç Acı Taşır? | Zeynep AVAN

Gözden uzakta olmak istiyordu. Herkesten uzak, sessiz, karanlık bir oda olabilirdi mesela bulunmak istediği yer yahut yine karanlık ve sadece doğanın seslerini barındıran bir orman. Ruhundaki karanlık onu sarıp sarmalamak, aydınlığını yıkıp geçmek istiyordu. Kafası karışıktı, kafasının içinde duyduğu fısıltılar onun en büyük deliliğiydi ya da ani duygu-durum değişiklikleri. Eski bir dostu vardı kendisi gibi: … Okumaya Devam Et!Bir Bank Kaç Acı Taşır? | Zeynep AVAN