Yine, Yeniden | Anıl AKSOY

Yine sabah olmak üzere,
Yine müezzin okuyor sabâ makamında şarkısını,
Yine ötüyor kargalar, gaibin bilinmezine çağırırcasına,
Yine yanıyor boğazım sigaradan,
Yine soğudu kahvem,
Yine alkol almadım bu gece de
Ve yine yazamıyorum, kafamdaki günahları.

Yine bir sürü söz verdim tutamayacağım,
Yine söyledim aynı yalanları,
Yine söyleyemedim söylemek istediklerimi,
Yine kendi kendime konuştum, minarenin sik kadar çıkıntısına sığınan güvercinlerle,
Yine aynı şarkılar,
Yine aynı acılar,
Yine çaresizlik hissi
Ve yine Yavuz Çetin, her zamanki gibi.

Yine kapatamıyorum gözlerimi,
Yine lanet zihnimde canlanıyor anılar,
Yine gülüyorsun ilkbahar güneşi gibi, gözlerimin karanlığında,
Yine öpüyorsun parmak uçlarımı,
Yine boş bakıyorsun duvara, sırtın dönük,
Yine saçlarını hissediyorum avuçlarımda
Ve yine Travis çınlıyor lanet kulaklarımda.

Yine bulamıyorum aradığımı,
Yine üzerimi örtemiyorum artık dertlerimle,
Yine şehirlerarası vedalardan bunalarak,
Yine rahatsızlık hissini atamıyorum üzerimden
Ve yine ağlayamıyorum bayağı bayağı.

Yine uyuyamıyorum sabahı ahret sınavına gebe,
Yine sigara dumanından körkütük sis içinde karanlık odam
Yine sabahın umut ışıklarını arıyor gözlerim, yeşilinde boğulmak üzere,
Yine ellerim buz tuttu, klavyenin tuşlarını okşamaktan,
Yine düşünüyorum baya baya, geçmişin morluklarını
Ve yine düşüyorum gözlerimi kapatıp, eksi birinci kattan gökyüzüne.

Bak yine sabah oldu,
Yine güneş doğdu karanlık odama,
Yine işsizim, memleketin kalp krizlerine inat,
Yine amacım yok, yaşamaya inat,
Yine üşümüyorum, soğuk kuzey rüzgârlarına inat,
Yine yanıyor ruhum, sırtımdaki kurtlanmış yaralardan boşalırcasına,
Yine yağmıyor yağmur, yeterince toprak kokusuna hasret bırakarak
Ve yine sigara yakıyorum Vega eşliğinde, uçları kırık saçlarıma dumanı sinercesine,

Yine, yeniden.

Anıl AKSOY

anil_aksoy_41@hotmail.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir