Zorun Anlatımı | Mesut DEMİRHAN

Kuşkulusun, sesin titriyor bu gece.
Cümlelerinin hepsi sanki cevapsız bir bilmece.
Neden gözlerinde aşk yok senin?
Dargın geliyor kokun, kutuplarda gibi elin.

Kırgınsın, yüzünde değil bu gece ay.
Saçının rengi küsmüş, bakışların sert bir subay.
Hissediyorum, aldığın nefeste ben yokum.
Kirpiklerin şaha kalkmamış, kaşlarınsa ketum.

Yorgunsun, ruhundaki çocuk uyumuş erkenden.
Göğüs kafesine sığıyor kalbin, gözlerinde değil evren.
Gülüşündeki cennetten mahrum melekler.
Gamzendeki vatanından sürgün bir dudak, af bekler.

Düşünüyorum, seni kendime anlatamıyorum, tarifsizsin.
Tanrı mısın kalbime, yanımda yokken içimdesin?
Dudakların tapınağım, gözlerin sahafım, seni sevmek ibadetim.
Ben çok günahkârım; sahi bu aşkın şeytanı kim?

Mesut DEMİRHAN

demirhan5156@gmail.com

2 thoughts to “Zorun Anlatımı | Mesut DEMİRHAN”

  1. Öncelikle hoşgeldin. Şiirini bir çok kez okudum ve uyak kafiye işini pek sevmiyorum. Kafiye yapicam derken cümleler arası anlam kopukluğu oluşmuş ve vermek istedigin duyguyu alamadım. Ne kadar süredir yazıyorsun bilemem ama geliştirebilirsin. Zamanla daha başarılı olacağına inanıyorum. Başarılar dilerim ve yazmaktan asla vazgecme☘

  2. Şiirin çok güzel. İçime işledi resmen. Ruhuna ve kalemine sağlık. Her dizede bir es verip düşündürdün beni, bence çok güzel ifade etmişsin kendini.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir