Anasayfa » ŞİİR » Adile | Salih GÖZEK

Adile | Salih GÖZEK

üzgün bir duruşun vardı Adile
balkonundan bakarken

ben yazdığım şiirleri düşünürdüm
ağlar mıydın
yüzüne bakmadan geçip giderken

yıllar sonra aklıma düştün de
nasıl kopmuştum o şehirden
sen geçişlerimi gözlerken

sana tutunamazdım
içimdeki başka evrenler özlemi varken
aşka hiç çalışmazdı aklım

esmerdin göğe bakardın / bir de gidişlerime
benim aklımda başka şehirler
sana ümit de veremezdim / yazık ki…
başka sokak yoktu geçecek
aynı sokaktaydık güneşin altında
ben sonunda sen başında
anlatılırdı bana yandığın
gizlenemez resimdim hülyalarında

öpülmemiş ateşlerdi gözlerinde hüzün
yüzün
eylül lodoslarında erirdi
arabesk şarkılar dağıtırdın evlerin camlarına
bir yanın yağmur uçururdu kirpiklerinden
sen ki başka sevdalara açmadın yüreğini
bilirdim
kuş gibi çırpınan yüreğinle bilirdin
geleceğini güz’ün

Salih GÖZEK

Bir yorum

  1. ‘Adile ‘ siirn ismini okuduğumdan beri hep aklımdaydı. Ancak bugün okuyabildim. Bu da benim hengameli iş hayatımın bireysel zaman kısıtlamasından kaynaklanıyor maalesef. Bilmeni isterim ‘Adile’ oradan senin anlattığın penceresinden gözlerinde bir nem birikintisiyle güldü yüzüme o kadar hissettim okurken. Tebrikler

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

Scroll UpScroll Up