Başka Bir Sabah Güneşi | Melike UZANIR

Başka Bir Sabah Güneşi - Melike UzanırBaşka Bir Sabah Güneşi

Ne umduk ne buluyoruz? Sahi nereye kadar gideceğiz böyle seninle, nereye kadar sürecek isyankâr savaşımız, ne zaman sona erecek kavuşamayışımız? Her yeni güne zorla başlarken bu sorular son bulmuyor bende çünkü yokluğunda cevap bulamıyorum hiçbirine. Keşke diyorum, keşke beraber gözlerimizi kapattığımızda başka bir evrende yaşasak yaşayamadıklarımızı. Tadamadığımızı tatsak, göremediğimizi görsek, okuyamadığımızı okusak.

Bazen öyle yaşatıyorum ki seni sen olmadan, aklım kapılıp gidiyor varlığına. Gözlerim doluyor ciğerime kadar ama elimden çaresizlikten başka bir şey gelmiyor. Avuçlarımdan özlem yaşları dökülüyor, yapabildiğim tek şey onları izlemek oluyor. Bazen de neleri izliyorum biliyor musun, doya doya oturamadığımız koltukları. Onlar da bizi bekliyorlar inan bana. Keşke gelsen de görsen, bak nasıl mutlu olur sağdaki tekli.

Sadece buralar biraz seni arıyor aslında, o kadar. Adım attığın o boş sokak hâlâ sen geçerkenki gibi soğuk her mevsim. Belki açmak istediğin kapının kolu gelmiştir yerine, merak etmez misin? Keşke bırakmasan bizi böyle yarım, eksik ve hapis. Eğer gelirsen sana bu satırlardan söz, beraber temizleriz kirlerimizi. Ben utanmam gerçekten, bu aşkın canımı acıtarak terk etmesinden utanmadığı gibi utanmam söz. Ama sen de söyle biraz; çok kalmadık mı karanlıklarda, her saniye daha da fazla deşmedik mi yaralarımızı ayrıyken, tek başına bırakmadık mı içimizdeki sevgi çiçeğini? Korkuyor musun yoksa ha, biraz da sen söyle. Keşke özgürlüğünün farkına varsan da haykırsan içindekileri, tutmasan daha fazla o ağlayan seni ki bırak rahatlasın. Yetmedi mi artık ne olur biraz da sen söyle.

Benim tek başıma anlatacak ne gücüm kaldı ne sözüm. Her seferinde kendime de yalan söylüyorum, bazen senin bize söylediklerine benzemese de. Diyorum bu son olsun, konuşma artık sus, sus ki daha fazla sakla içini ona. Ama ne oluyor biliyor musun, yazdıklarım zaten sana kalıyor diye daha da fazla yazıyorum, yazıyorum, yazıyorum… Ne zaman son bulur bu söyleyeceklerim bilmiyorum ama en azından bana yanımda olduğunu söyle. Keşke kalbimden bir saniye bile ayırmadığım senin, zaten yanımda olduğunu söyle. Bunları görmediğini düşündüğümü sanıyorsan, sen olmadan daha mutlu olacağımı düşündüğün gibi burada da yanılıyorsun. Mutlu olsam söyler miyim bunları bir düşün, saatlerce bekler miyim seni aynı otobüs durağında, her akşam koyar mıyım fırına en sevdiğin kurabiyeyi?

Ben eksiğim; mutlu olmaktan ziyade, sevgili lütfen anla artık. İnanmıyorsan dön bir bak, kaç yıl geçmiş gidişinden ama benim senden gidemeyişimden. Yoruldum artık geceleyin yaktığım sigaraları süpürüp tek başıma dışarıdaki çöplüğe taşımaktan. Keşke sen olsan, senle beraber taşırım sahiden, sen olsan ben tüm yükü taşıyacak gücü bulurum sevgili. Hadi tamam gel artık, ben o sokağın en ucunda bekliyorum seni. Bir simit yeter bize, iki çayın olsun ama gelirken unutma. Hadi gel hayal ettiğimiz gibi kavuşalım, cadde başındaki bakkalda şarkımızı duyuyormuşçasına. Sen gel, ben açarım yere içimi başkalarına kapattığım örtüyü. Uzanıp izleriz de hem gökyüzünü, yıldız kayar; ben seni dilerim. Gel, beraber şahit olalım başka bir sabah güneşine ertesi gün.

Melike UZANIR

melikeuznr27@gmail.com

4 yorum “Başka Bir Sabah Güneşi | Melike UZANIR

  1. Anladığım şu ki, o tek gitmemiş sana ait bütün “elbet bir gün”’leri de alıp gitmiş. Yürek senin dil senin yeniden kurmaya ne dersiniz. Kaleminize sağlık…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Shares