Anasayfa » Yazar Arşivi: Taner ARSLAN

Yazar Arşivi: Taner ARSLAN

Taner Arslan, 2 Ağustos 1996'da Van’ın Erciş ilçesinde doğdu. Yazmaya "Her yürek kendi öyküsünü yazar/yaşar" mottosuyla başladı. “Bizi yaşatan içimizdeki hayat böceğidir, o ölürse yaşamın da tadı biter.” diyen Yılmaz Güney'in tespitine; "İçimizdeki böcek mücevherlerimiz, yazdıklarımızdır. Mürekkebimiz kurumadığı müddetçe yaşamın tadı devam edecektir." cümlelerini ekleyerek yönetmene güzellemesini yapar. Kalemin ve dizelerin ardımızda bir şeyler bırakmak için kıymetli olduğunu düşünen Taner, 2020 itibariyle Leyli Sanat ailesinin bir parçası olmuştur.

Yokuş Çocukları | Taner ARSLAN

Yokuş Çocukları Yazı Görseli

Yokuş Çocukları Arkadaşlarım’a… yırtarak geçiyor kalbimizden hayatı da törpüleyen zaman şuramızda bir şey var acıya benzer umuda benzer böyle günlerde her şey hem acıya hem umuda benzer (Arkadaş Z. Özger) Akşamüzeri hafif rüzgâr esiyor. Güneş, batmak üzereyken küçük şehrin çatılarına ince kızıllığını bırakmış. Okuyorum, aynı sayfayı defalarca kez okuduğum fakat hiçbir şey anlamadığım kitap, önümdeki dağınık masanın başında. Pencere açık, ...

Devamını Oku »

Sevda Yüreklim | Taner ARSLAN

Bir gün akıp gideceğiz sevgili Sancılarımızı ardımızda bırakarak Bırakarak, hayatın hissiz, hileli olduğu bu hengameyi terk ederek Yeniden yeşertmek adına Giderek Heybemizde bin bir umut Bin bir düş, sevda ile Akıp gitmeliyiz sevgili Avuç avuç sözcüklere, yollara düşerek Hayata düşman olanlara zehir zıkkım olacağız önce Önce hesabını soracağız Önce Bizden aldıkları her canımız Gül fidanımız için Akıp gideceğiz işte Uykularına ...

Devamını Oku »

ÇOCUK | Taner ARSLAN

Çocuktun, büyüdün. Hiç büyümedi içindeki çocuk… Herkesi, her şeyi; dağları, taşları, yıldızları sığdırdın içine. Sevmeleri, Özlemleri, hasreti, acıyı sevdin. Bir kendi içine sığmadın, bir ruhuna… Kendine yetemedin çocuk. Hayata sorular sorup cevap bekleyensin hâlâ. Tutuşturmuş geceleri gidensin hâlâ. Özleyensin, Bekleyensin, Koşansın hâlâ… Dağları, dağları sevensin hala! Sen hiç büyüme çocuk! Sen, hayallerini ve dizlerindeki yaralarını sevensin. Sevgiden başka neyin var ...

Devamını Oku »

Yürüyenlere | Taner ARSLAN

Sonra yürüdüm. Koştum. Kırıldım/kırdım. Kızdım. Üzüldüm… Vurdum yüreğimi en kalabalık alanlara, Tenhalara. Ağladım, Özledim, özledim… Özlem, Keskin bir kılıca dönüşünce Durmak kabahattir İstasyonlar, beton kentler, garajlar hepsi Ve daha neler neler Hepsi şahittir. Ben hep gitmek istedim. Gittim, gidiyorum, Yine de kalıyorum. Unuttum, unuttum… Üşüdüm. Islandım. Unuttuğum yerde durdum. Hatırladım. Yürüdüm. İnsan bazen umutsuzluğu yakıştırmasa da yüreğine Yenemiyor işte, Bunu ...

Devamını Oku »
Scroll UpScroll Up