Anasayfa » Yazar Arşivi: Zeynep AVAN

Yazar Arşivi: Zeynep AVAN

Ruhumun İki Ucu | Zeynep AVAN

Gökyüzü ağlıyor, bulutlardan tane tane düşen damlalar hızla yeri dövüyor. Sana olan sevgim, isyanım, nefretimle sayfaları mürekkebe doyurdum. Sanırım sevmek değil, sevilmek iyi ediyor insanı. Sevmek dikenli yol, her tarafım yara bere içinde kaldı seni severken. Bence en çok belirsizlik korkutuyor insanı. Umutsuzluk dehlizinde kayboluyorum. Elimde kalem zor duruyor, kurşun kalem izleri defterde soluyor. Her an dakika sayıyorum, günlerim öyle ...

Devamını Oku »

Kırmızı Oje | Zeynep AVAN

Yarısı yenmiş tırnaklarındaki kırmızı ojelere baktı. Ne zamandır duruyordu tırnaklarında kan kırmızısı ojeler? Bu, içindeki bir şeyi uyandırdı, sonra aylardır yapmadığı şeyi yapıp aynanın karşısına geçti. Uzun, bakımsız saçları iki yandan omuzlarına dökülmüş, güzel kahverengi gözleri çukura kaçmış, dudaklarının rengi solmuş ve çatlamış, bakışları donuk, kısacası kendine hiç benzemeyen bir kadın gördü aynada. “Bu ben miyim?” dedi fısıltıyla. Aynaya dokundu, ...

Devamını Oku »

Enhar-ı Aşk | Zeynep AVAN

İçimi yakıp kavuran bir ateşsin, Yeri geldiğinde yaralarıma merhem. Bazen yağmur olur beni serinletirsin, Bazen rüzgarınla savurursun kuytulara. Bir deniz gibi olursun bazen, Dalgaların kıyıma vurur, Dalgalarında aşarım bendimi. Ormanlara bezenirsin bazen, Kuş sesleri yüreğime dokunur, O seslerde bulurum kendimi. Güneşli günlerin ışıltısı olursun bazen, Bulutlu günlerin karanlığına meydan okursun, Leylü nehar düşünürüm seni. Ve sen, Kalbimin en derinine dokunursun. ...

Devamını Oku »

SarmAŞIK Olmak | Zeynep AVAN

Çocuktuk kalplerimize bu derin aşk düştüğünde. Hiçbir şey bilmiyorduk birbirimizden ve çılgın oyunlarımızdan başka. Göz göze, el ele dolaşır yapabileceğimiz en çılgın şey ne diye düşünür dururduk. Yaptığımız şeyler etrafımızdaki herkesi deli ederdi. Tüm sevdiklerimizi bize karşı cephe almaya zorladık belki de zamanla. Ama biz birbirimize aittik ve böyle büyüdük. Karanlıkta dans ederdik birbirimizin kollarında, çimenlerde uzanır göğe bakardık uzun ...

Devamını Oku »

Ay Tutulması | Zeynep AVAN

Kızıl bir gecenin koynundayım, Çocuklarım olsa bu geceden Kıpkırmızı saçları, Çilli tombul yanakları olur, bahse girerim. Gece usul usul dokunuyor tenime, Dokunduğu yerlere yıldızlar konduruyor Bedenimde kayıp gidiyor dileklerim. Damlalar düşüyor saçlarıma, Gecenin mor bulutlarından İpek ipek dağılıyor saçlarım doğa anaya Gecenin usul dokunuşlarıyla. Geceyle sevişiyor ruhum, Ansızın gelen bir zevk perdesi Aralıyorum perdeyi Ve kızıl ışıklar tenimde dans ediyor ...

Devamını Oku »

Bir Bank Kaç Acı Taşır? | Zeynep AVAN

Gözden uzakta olmak istiyordu. Herkesten uzak, sessiz, karanlık bir oda olabilirdi mesela bulunmak istediği yer yahut yine karanlık ve sadece doğanın seslerini barındıran bir orman. Ruhundaki karanlık onu sarıp sarmalamak, aydınlığını yıkıp geçmek istiyordu. Kafası karışıktı, kafasının içinde duyduğu fısıltılar onun en büyük deliliğiydi ya da ani duygu-durum değişiklikleri. Eski bir dostu vardı kendisi gibi: Yeşim. Çok severlerdi birbirlerini, aynı ...

Devamını Oku »

Özgürlüğe Bir Nefes Kala | Zeynep AVAN

Genç kadın çikolata damlasını andıran bilye bilye gözlerini uzağa dikti ve Levent’teki iş kulelerinin günün son ışıkları altında turuncu, kırmızı, lila gibi renklerle bezenmiş mükemmel bir tablo oluşturduğunu izledi. Geçip giden onca günü düşündü ve derin bir nefes aldı. Güneş gözlerinin içine bakarak yavaşça günden uzaklaşırken, o da kalbinin içinde yavaşça uzaklaşan o tatlı sızıyı hissetti. Verdiği kararın doğruluğuyla tuttuğu ...

Devamını Oku »

Aya Uzanan Eller | Zeynep AVAN

Uzun boylu olmayı herkes marifet gibi görüyor son zamanlarda. Oysa ha 1.60’sın ha 1.90, ne fark eder? Aradaki 30 santim ile gökten yıldız toplayabilecek misin sanki? Ben küçükken geceleri pencereden Ay’a bakar ve yeterince büyürsem onu yakalayabileceğimi düşünürdüm. Uzun zaman boyunca hep bununla ilgili hayaller kurdum, rüyalar gördüm. Tek istediğim aya bir kez olsun dokunabilmek, temas edebilmek, onu hissedebilmekti. Ama ...

Devamını Oku »

Anneler Günün Kutlu Olsun! | Zeynep AVAN

Tabii ki herkese göre kendi annesi melektir. Dokuz ay karnında taşımış, aklın alamayacağı büyük acılar eşliğinde dünyaya getirmiş, elinden geldiğince koruyup kollamış, kendinden önce her zaman onu düşünmüş dünyanın en saygı duyulması gereken varlığıdır anne. Keşke hiçbir anne evladının kaybıyla, hiçbir evlat annesinin kaybıyla yüzleşmese. Ama hayat işte, ne alıp ne vereceği hiç belli olmuyor. Misal 23 Eylül 1995’te Sevsen ...

Devamını Oku »

Erasmus Günlüğüm: Prag’da Bir Haftasonu | Zeynep AVAN

Şubat bitti, Mart’ı yarıladık ve buradaki ilk yurtdışı seyahatimi gerçekleştirdim. Geçtiğimiz hafta sonu Prag’daydım. Prag gerçekten çok güzel bir şehir. Şimdi size orada geçirdiğim üç güzel günden bahsedeceğim, okurken bile atkı bere takmak isteyebilirsiniz çünkü hep beraber hissedilen -12, -13 derecelere yol alacağız bu yazıyla. Prag’a gidiş biletini beş arkadaşımla beraber yaklaşık bir ay önce aldık. Gidiş dönüş 60 Euro ...

Devamını Oku »

Köln’de Güneşli Günler! | Zeynep AVAN

Baharın ilk tomurcukları düştü yüreklere, güneş kollarını açtı hepimize. Almanya’ya bahar tam anlamıyla gelmiş olmasa da, güneşli günler yüreklerimizi kıpır kıpır edip sevindirdi bizi. Göletteki buzlar erimeye başladı; yüzen kazlar, ördekler yüzümüzde mutlu bir tebessüm oluşturdu. Baharın umut anlamına geldiği yüreğimden, Köln Universitätsstraße’de kadrajıma yansıyan fotoğraflar şimdi sizlerle! Zeynep AVAN excantre@gmail.com

Devamını Oku »

Erasmus Günlüğüm: Köln Karnavalı | Zeynep AVAN

Günler yavaşça akıp giderken ben de arkadaş edinmeye başladım. İspanya, Meksika, Şili, Brezilya, Güney Kore, Yeni Zelanda ve daha nice ülkeden gelen onlarca uluslararası öğrenci arasından bir sürü arkadaşım oldu. Farklı kültürler hakkında konuştuk, herkes ülkesiyle ya da yaşadığı yerle ilgili ilgi çekici şeyler anlattı. Mesela, İspanya’da evlenince kadınların soyadı değişmiyormuş ve çocuk olunca hem annenin hem babanın soyadını alıyormuş. ...

Devamını Oku »

Erasmus Günlüğüm: İlk Günler | Zeynep AVAN

Herkesin hayalidir yolculuklar, yeni başlangıçlar, maceralar.Kimisi hayatı boyunca ancak hayalini kurar, kimisi ise bu hayalin peşinden koşar.Ben hayallerimin peşinden koşmaya karar verdim. Üniversite son sınıf öğrencisiyim ve son dönemimde, mezuniyetimi etkileyebilme ihtimali olduğu halde risk alıp Erasmus yapmaya karar verdim.Bu sebeple topladım tasımı tarağımı, Almanya’nın en çok Türk bulunan ikinci şehri olan Köln’e geldim.Canım annem de beni yalnız bırakmadı ve ...

Devamını Oku »

Kahkahasını Gizleyen Kadınlar Manifestosu | Zeynep AVAN

Eminönü’ne gittim bugün öğlen saatlerinde. Her sokağında, her taşında, kaldırımında ayrı mücadele izleri taşıyan bir yer Eminönü. Meydanda simit satan amcalar, balık ekmek ve turşu satan ağabeyler, ıslak mendil satmaya çalışan küçük çocuklar , gideceği yere yetişmeye çalışan insanlar ve denizin karşısında durup düşünenler. Herkesin ayrı bir mücadelesi var şu hayatta. Bugün Eminönü’ne şöyle alıcı gözüyle bakınca ve bu insanları ...

Devamını Oku »
Scroll UpScroll Up