Yaşamak Üzerine | Kerem DOĞAN

Yaşamak Üzerine - Yazı Görseli

Yaşamak Üzerine

Yaşam, bazen toprak gibi kara bazen köpürmüş bulutlar gibi beyaz. Belki de katlanılabilir kılan şey budur yaşamı. Ne hep mutluluk ne hep hüzün… Ne hep gündüz ne de her zaman gecedir yaşam. Her zaman bir döngüdür. İnsan da bu döngünün içinde bir figürandır. Gelip geçeni izleyen, ağlayanları veya gülenleri gören. Ne zaman yaşamak dense, ne zaman kulağımıza yaşam değse o zamanlarda anlarız kendimizi. Biz niye geldik buraya? Niçin yaşıyoruz? Veya biz kimiz? Pek çok kişi bu soruları kendine sormuştur. Ve çoğu zaman yanıtsız kalmışızdır birçoğumuz. Yaşamı nasıl anlamlandırabileceğimizi düşünüyorsak işte o şekilde yaşarız. Cevapsız bırakır hayat sorularımızı. Sanki kendisi yakmamış gibi bizi bir de uzaktan seyreder. Biz yokuşları, dikenli yolları düşünürken hep uzaktan bir yerlerden içten içe planlar yapar. Kimi zaman vezir kimi zaman rezil eder. Yaşam, bir sonbahar yaprağı gibi savrulmak amaçsızca… Ama gökyüzüne bakan bir çocuğun heyecanıyla. Yaşam. Bu kadardır aslında. Kendi kurallarımızı koyduğumuzu zannederiz. Ama hep son gülen hayat olur. Devamlı koşarız peşinden. Yorulmayacağımızı zannederiz. Ama nafiledir. Demiştim ya yaşam, toprak kadar kara diye. Yorgun düştüğümüzde biz de toprağa sarılacağız. Veya köpürmüş bulutlar gibi beyaz. Yaşama gözlerini açan bir bebeğin saflığıyla güleceğiz hayata. İki katman arasında bir yolculuk bizimkisi. Her uçurtma bir gün terk eder sahibini. Uçurtması kaybolmuş bir çocuk gibi hüzünlüdür. İlk kez gökkuşağı görmüş bir insan kadar da mutluluktur yaşam. Gözyaşları doldurur zamanı. Yere düşen gözyaşlarımız yeşertir yarınları. Yaşam bizden bunu bekler aslında. Dünü toprağa göm ki yarınlar çiçek açsın. Düne noktayı koyabil ki yarınlar büyük harflerle başlasın. İşte yaşamdaki en büyük sınav da budur. Unutmak. Öyle zor bir eylemdir ki bu unutmak, bazen bir ömür sürer. Yaşamaktan zordur unutmak. Dünü toprağa gömmek mi zordur yoksa yarını beklemek mi? Hep bir arayış, hep bir kayboluş döngüsü içindeyiz. “Kaybetmek de var kazanmak da” derler hayatta. Doğrudur. İnsan, yeter ki kaybettiğinin yerini hayatında doldurabilsin. Yeter ki kazandıklarını kaybetmemeye çalışsın. Yaşamı doğru anlayan insan, kazanmayı, kaybetmeyi, bunların bir döngü ve arayış macerası olduğunu da bilir. İnsan keşke yerine iyi ki demeye başladı mı yaşamı anlamış demektir. Çünkü hayat “keşke”ler için çok kısadır.

Kerem DOĞAN

kerem27011@gmail.com

Latest posts by Kerem DOĞAN (see all)

2 yorum “Yaşamak Üzerine | Kerem DOĞAN

  1. Sevgili Kerem öncelikle tebrik ederim.
    Yazını çok gerçekçi ve çoğu da günlük yaşamın kıyısında muhakkak uğrak olarak görebileceğimiz kesimden ele alınmış diyebiliriz. Bu noktada Ufuk’un “özdeşleşme” tabirine ben de sonuna kadar katılıyorum.
    Edebi yazımın kaygısına hiç düşmeden ele alınan bazı yazılar daha vurucu gelir bazen. Bu da onlardan biri. Sürekliliğini verebilir veya sürdürebilir mi, işte oraya bir soru işareti koyabilirim. Daha fazla ve daha iyi yazılarda görme dileğiyle seni.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Shares