Lö-Sevi Bilmezler | Ali GÜLTEPE

Lö-Sevi Bilmezler - Şiir Görseli

Lö-Sevi Bilmezler

Derin bir uykudan sesleniyorum sizlere.
Hiç kimse bilmez derin uykudayken
Kaçırdığım ahmak, fütursuz dizlerimi.
Bilmezler işte;
Gece saçlarımla seviştiğimi,
Bir gözü kapalı, sabah ezanında uyanıp
Saçlarıma güneşi boncuk boncuk dizdiğimi…
Ki ben, altı senemi, dört duvar arasında,
Saçlarımı dört öğün midemde öğütmüşüm.
Bilemezsiniz işte!
Bilmezler,
Ölümle el ele Kadıköy rıhtımında seviştiğimizi,
Seviştiğim herkes gibi onun da bana düşman kesildiğini…
Neresinden tutsam hayatı,
Bir bilinmezler ülkesinde buluyorum kendimi.
Ah o damarlarıma enjekte ettiğim sidik renkli sıvı!
Tüm umudum sendeydi.
Maskeli çocuklardan kaçan annelere inat
Tutundum sana.
Bilmezler işte,
Nasıl bu kadar severken nefretle kustuğumu,
Oyuncaklarımı ne denli kırıp döktüğümü.
Oturduğum yerden selamlıyorum artık gelecek günleri,
Ha geldi ha gelecek diye,
Bekledim dört gözle seni kana kana içmeyi.
Beklerken
Gelecekte doğacak çocuklarımı,
Birer birer toprağa verdim.
Bilmezler işte!
Bıraktın beni günlerini sayamadığım bir mevsimde.
Bir şükür çektirdin ardından,
Bir yumak gibi bedenime dolanmış izlerine,
Bir çığ gibi üzerine düştüğün çocukluğuma.
Bilmedi kimse işte!
Bilemez.
Kimseler diye sakladım heybemde seni yıllarca,
Kimseler ülkesine sürgün edildim asırlarca.
Ve ben; beni yalnız bırakmayacak bir dost buldum buralarda.
Kalan ömrümde onla sevişeceğim,
Dişlerimle ezip dudağımda büyüteceğim.

*Lösemili çocuklara ithafen yazılmıştır.

Fotoğraf: Dilek Özçelik

Ali GÜLTEPE

aligultepe0@gmail.com

Ali GÜLTEPE
Latest posts by Ali GÜLTEPE (see all)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Shares